III FZ 247/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 737/24 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.151.2024.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie

1.1. Zarządzeniem z 8 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 738/24, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) wezwano W. N. (dalej: "Skarżący", "Strona") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek zgłoszony w dniu 7 maja 2025r. w kwocie 100 złotych (słownie sto złotych), stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 poz. 1090 z dnia 12.06.2019). 1.2. Skarżący przedłożył zażalenie na ww. zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. W jego uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z koniecznością wniesienia opłaty kancelaryjnej przed doręczeniem uzasadnienia w związku z brakiem tego doręczenia zgodnie z przepisami p.p.s.a. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 234 § 1-2 p.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej jedynie za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu (art. 234 § 3 p.p.s.a.). Wyjątek ten nie dotyczy jednak rozpoznawanej sprawy, gdyż wyrok sądu pierwszej instancji, oddalający skargę strony, należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 141 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 zdanie pierwsze, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. 2.3. Skarżący zgłaszając żądanie doręczenia odpisu orzeczenia oddalającego wniesioną przez niego skargę wraz z uzasadnieniem powinien uiścić opłatę kancelaryjną przy zgłoszeniu wniosku w tym przedmiocie. Wobec powyższego, skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnej opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zaskarżonym zarządzeniu wskazano nieprawidłową podstawę prawną tj. § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221, poz. 2192), który został uchylony, a więc utracił moc prawną. Jako przepis właściwy powinien zostać wskazany § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2024 r., sygn. akt III FZ 7/24). 2.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.