III FZ 246/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 244/23 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 19 grudnia 2022 r., nr SKO.F/41.4/1048/2022/16388 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gl 334/23 postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 marca 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 244/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA", "Sąd pierwszej instancji") na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 dalej: "p.p.s.a."), odrzucił sprzeciw J. L. (dalej: "Skarżący") na zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA z 29 listopada 2023 r. w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Katowicach z dnia 19 grudnia 2022 r. (dalej: "Organ", "SKO") w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 29 listopada 2023 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis powyższego zarządzenia została wydana skarżącemu 3 stycznia 2024 r., po jej dwukrotnej awizacji przez operatora pocztowego w dniach 15 i 27 grudnia 2023 r. W piśmie z 10 stycznia 2024 r. Skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia z 29 listopada 2024 r. WSA podkreślił, że skutek doręczenia przesyłki zawierającej odpis zarządzenia referendarza sądowego z 29 listopada 2023 r., nastąpił 29 grudnia 2023 r. W konsekwencji Skarżący mógł skutecznie wnieść sprzeciw do dnia 5 stycznia 2024 r., tymczasem środek zaskarżenia został wniesiony już po upływie przepisanego terminu, tj. 10 stycznia 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie, złożył w dniu 23 kwietnia 2024 r. Skarżący, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący podniósł, że postanowienie jest wadliwe i narusza prawo materialne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a.a , w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Biorąc pod uwagę, że przesyłka pocztowa, zawierająca odpis zarządzenia referendarza sądowego z 29 listopada 2023 r., była dwukrotnie awizowana, to termin, od którego Skarżący mógł wnieść sprzeciw, należy liczyć od dnia doręczenia tej przesyłki. Skoro pierwsza awizacja miała miejsce 15 grudnia 2023 r., to od tej daty należy liczyć termin czternastu dni, w którym winno nastąpić odebranie przesyłki pocztowej w placówce pocztowej. Termin ten upływał w dniu 29 grudnia 2023 r. (piątek). Upływ biegu ustawowego 7 - dniowego terminu na dokonanie czynności procesowej wniesienia sprzeciwu, przypadający Skarżącemu na dzień 5 stycznia 2023 r., uzasadniał zastosowanie sankcji odrzucenia środka zaskarżenia, jako wniesionego po upływie przepisanego terminu. W konsekwencji Skarżący w sposób nieskuteczny, w dniu 10 stycznia 2024 r., wniósł sprzeciw na zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA z 29 listopada 2023 r. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.