III FZ 236/24

Dnia 11 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia 11 grudnia 2020 r., nr SKO.F/41.4/869/2020/12579 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

1.1. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. L. (dalej: "Skarżący", "Strona") w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 11 grudnia 2020 r. w przedmiocie sprostowania postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gl 348/21 w kwestii zażalenia skarżącego z dnia 7 listopada 2023 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 października 2023 r. 1.2. Postanowieniem z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wraz z odpisem powyższego postanowienia przesłano skarżącemu pouczenie o braku środka zaskarżenia od powyższego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Mimo pouczenia skarżący wniósł zażalenie, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem odrzucił jako niedopuszczalne. 1.3. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dopuścił się naruszenia "prawa materialnego, procesowego, ustawowego i sądowego". 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie jest bezzasadne. 2.2. Zgodnie z regułą przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 3290, zwana dalej "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). 2.3. Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W tym zakresie sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zdanie drugie p.p.s.a.). W związku z powyższym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2024 r. odpowiada prawu. 2.4. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji