III FZ 223/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 822/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 października 2024 r. nr 1001-IEE.7192.260.2024.2.JS w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 11 lutego 2026 r., I SA/Łd 822/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. P. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 17 października 2024 r., nr 1001-IEE.7192.260.2024.2.JS w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o prawo pomocy Przewodniczący Wydziału I w dniu 4 sierpnia 2025 r. zarządził o doręczeniu skarżącemu odpisu prawomocnego zarządzenia z 2 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący odebrał wezwanie 8 września 2025 r., zaś 15 września 2025 r. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I, które postanowieniem z 30 września 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 822/24 Sąd odrzucił jako niedopuszczalne, wyjaśniając, że złożenie kolejnego zażalenia na prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie może w żaden sposób uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 grudnia 2025 r., sygn. akt III FZ 636/25 oddalił zażalenie skarżącego wskazując, że w obowiązującym stanie prawnym zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie przysługuje, zatem jego wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 15 września 2025 r., zaś skarżący nie uiścił wymaganej prawem opłaty sądowej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący zaskarżył opisane na wstępie postanowienie Sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu pisma wskazał na naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 45 Konstytucji RP oraz art. 49 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez wydanie wyroku przez sąd, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku niezależności i bezstronności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi i obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowanym, jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Sąd pierwszej instancji był zatem obowiązany skargę odrzucić. Odnosząc się zaś do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z powołaniem składu orzekającego nie mogły wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Kwestionowanie prawidłowości powołania sędziego odbywa się w trybie przepisu art. 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), w przypadku złożenia na tej podstawie stosownego wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.