III FZ 21/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 635/23 w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 sierpnia 2023 r., nr SKO/CZ/400/3240/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z 20 listopada 2025 r., I SA/Sz 635/23, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA w Szczecinie Wiesławy Achrymowicz. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący został wezwany do konkretnego wskazania okoliczności, które miałyby być podstawą wyłączenia sędziego. Jednocześnie pouczono skarżącego, że zobowiązanie należy wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku i kolejnych w tej sprawie bez rozpoznania. Skarżący odpowiadając na wezwanie wskazał, że "okoliczności fakty będące podstawą wyłączenia sędzi (...) zostały przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2024 r. Jak wynika z uzasadnienia zarządzenia skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które miałyby uzasadniać wyłączenie sędziego. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o uchylenie w całości zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego musi zawierać: a) wskazanie sędziego, którego przedmiotowe żądanie dotyczy, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, c) uprawdopodobnienie tej przyczyny wyłączenia przez wskazanie dowodów, które mają czynić prawdopodobnymi okoliczności podane przez stronę. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w powołanym przepisie, sąd wzywa stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędzi nie zawierał wszystkich elementów koniecznych do jego rozpoznania. Zasadnie zatem skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo wezwania braki wniosku nie zostały uzupełnione w terminie. W takiej sytuacji zasadne było wydanie zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego. W związku z tym należy uznać, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane prawidłowo. Jednocześnie NSA wyjaśnia, że okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie muszą być realne i obiektywne. Nie wystarczy zatem samo subiektywne przekonanie strony co do utraty przekonania co do bezstronności sędziego. Konieczne jest wskazanie powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego przedmiotowe wątpliwość muszą być uzasadnione, co wiąże się z obowiązkiem przedstawienia we wniosku odpowiedniej argumentacji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.