III FZ 207/23

Dnia 31 marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 607/22 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 marca 2022 r., nr SKO.Pod./4140/53/2022 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 30.08.2022 r. o sygn. I SA/Kr 607/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi B. S. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 7.03.2022 r., nr SKO.Pod./4140/53/2022, wydaną w przedmiocie ulgi podatkowej - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. 2.1. Pismem z 13.07.2022 r. (data wpływu: 15.07.2022 r.) skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go szczegółowo opisaną trudną sytuacją zdrowotną i finansową. Zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do jeszcze większego pogorszenia się jego sytuacji finansowej i zwiększyłoby jego zadłużenie. 2.2. Zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji - odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - wyjaśnił, że decyzja ta ma charakter odmowny, nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych. Skuteczność zaskarżonej decyzji nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Krakowie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym sformułował wniosek o zmianę tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że jest osobą w wieku 79 lat, która cierpi na wiele przewlekłych chorób. Emerytura jego wynosi 3.150 zł, a wydatki na leki wynoszą od 850 zł do 1.150 zł miesięcznie. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie odpowiada prawu, ponieważ prawidłowo w nim stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie, której przedmiotem jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania, nie określa ona bowiem obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje więc obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonana w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. W konsekwencji postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. 4.2. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Sędzia NSA Stanisław Bogucki