III FZ 203/24

Dnia 22 maja 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 133/24 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 24 października 2023 r., nr SKO.4100.120.23 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 22.02.2024 r. o sygn. I SA/Łd 42/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi K. K. (dalej: skarżący), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 24.10.2023 r., nr SKO.4100.120.23, wydaną w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. 2.1. Skarżący wystąpił do WSA w Łodzi ze skargą na opisaną powyżej decyzję SKO w Sieradzu, w której, powołując się na zachodzące niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaskarżonym postanowieniem uznał, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, o wykonaniu tego obowiązku nie może świadczyć samo zgłoszenie wniosku. Brak konkretnych i weryfikowalnych argumentów odnoszących się do wpływu wykonania decyzji na sytuację skarżącego uniemożliwił Sądowi zbadanie, czy w sprawie zaistniały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie domagając się jego uchylenia w całości oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Łodzi. W ocenie skarżącego postanowienie WSA w Łodzi narusza art. 61 § 3 w związku z art. 163 § 2 p.p.s.a. Dodał, że we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący podnosił, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci powstania znacznych strat finansowych. Ponadto zdaniem skarżącego WSA w Łodzi nie uzasadnił postanowienia, do czego był zobowiązany na podstawie art. 163 § 2 p.p.s.a. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wydając postanowienie w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.), co nie wpływa na to, że przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje przesłanki pozytywne uwzględnienia wniosku, które stanowią: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego, lecz w żaden sposób go nie uzasadnił, tzn. nie przedstawił żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazał żadnych dokumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Wniosek zawarty w skardze skarżącego sprowadza się do jednego zdania: "Ponadto wnoszę o: c) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – przez organ - na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 PrPostSądAdm, a w razie nie uwzględnienia tego wniosku przez organ i przekazania skargi Sądowi – przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 PrPostSądAdm, z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwiał WSA w Łodzi jego merytoryczną ocenę. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżącego, że WSA w Łodzi nie uzasadnił postanowienia, czym naruszył art. 163 § 2 p.p.s.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia dostatecznie wymogi i standardy o jakich mowa w art. 141 § 4 w związku z art. 166 i art. 163 § 2 p.p.s.a., zawiera bowiem zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. 4.2. W świetle powyższego należy przyjąć, że skarżący nie wykazał, aby w jego przypadku wystąpiły ustawowe przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji. Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji było zatem prawidłowe. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. Sędzia NSA Stanisław Bogucki