III FZ 202/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 105/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi F. z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 20 grudnia 2021 r. nr SKO/41/P-276/2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 10 stycznia 2023 r. o sygn. I SA/Wr 105/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu żalenia na postanowienie z 22 września 2022 r. o odrzuceniu skargi F. z siedzibą w J. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 20 grudnia 2021 r., nr SKO/41/P-276/2021 wydaną w przedmiocie uchylenia decyzji określającej podatek od nieruchomości za 2019 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania - odrzucił zażalenie. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że w dniu 28 listopada 2022 r. doręczono stronie skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez wykazanie uprawnienia do podpisania zażalenia przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej tj. pełnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie do akt sprawy wpłynęło uzupełnienie braków formalnych zażalenia przez złożenie do akt jednego odpisu zażalenia i wydruku ze strony internetowej https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna stanowiącego dane wyszukiwanego podmiotu. W związku z tym, że skarżąca nie uzupełniła w sposób prawidłowy braków formalnych zażalenia, złożone zażalenie podlegało odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Pismem z 18 stycznia 2023 r. prezes fundacji w imieniu skarżącej zaskarżył w całości ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie wskutek naruszenia podstaw logiki. W uzasadnieniu zażalenia poniesiono m.in., że skarżąca powinna być wezwana do przedłożenia dokumentu - bez wskazywania jakiego, ponieważ tak wskazuje przepis. W ocenie prezesa fundacji "nie ma błędu formalnego lecz swoboda sędziowska wyszła poza treść przepisu". Pismem z 14 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków zażalenia przez wykazanie uprawnienia do podpisania zażalenia przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj.: pełnego odpisu z KRS. W odpowiedzi na wezwanie przedłożono wydruk ze strony internetowej https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna stanowiący dane wyszukiwanego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie należało odrzucić. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest zażalenie, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego obliguje sąd, zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., do jego odrzucenia. Z akt postępowania przed sądem pierwszej instancji wynika, że skarżąca od chwili wniesienia skargi nie wykazała umocowania do podpisania skargi, czy też na dalszym etapie postępowania - zażalenia. Skarżąca na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (tj. przedłożenia odpisu pełnego KRS) za każdym razem przedkładała wydruk danych podmiotu ze strony internetowej https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna. Zarządzeniem z 3 lutego 2023 r. w związku z wniesionym zażaleniem skarżąca ponownie została wezwana do wykazania uprawnienia do podpisania zażalenia przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej tj. pełnego odpisu z KRS i ponownie nie uzupełniła prawidłowo braków wezwania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedłożony wydruk danych podmiotu ze strony internetowej https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna nie można potraktować jako dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, gdyż nie stanowi on ani odpisu z KRS, ani pełnej informacji z KRS. Ponadto z adnotacji dokonanych ręcznie na przedstawionym wydruku, które brzmią "dokument", "zarząd 1 - osobowy" - nie można potraktować za wiarygodną informację. Z treści wydruku nie wynika, czy na dzień wniesienia środka zaskarżenia prezes fundacji był umocowany do samodzielnego działania w imieniu strony skarżącej. Ponadto należy zauważyć, że wydruk stanowiący dane podmiotu z https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna był już przedmiotem rozważań sądu pierwszej instancji w postanowieniu z 22 września 2022 r. i z tą argumentacją Naczelny Sąd Administracyjny się zgadza. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku fundacji jest co do zasady odpis z rejestru Stowarzyszeń KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. Zwrócić należy również uwagę na funkcjonujący w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania fundacji wykazują, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U z 1997 nr 121 poz. 769), dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy (pełne, aktualne), wyciągi, zaświadczenia i pozostałe informacje (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 69/15). Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia zażalenia. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sędzia NSA Jacek Pruszyński