III FZ 198/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 1204/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2021 r., nr SKO 4121/265/2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 16 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 1204/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA") odrzucił skargę A. N. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 11 października 2021 r., wydaną w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Postanowienie jest dostępne – podobnie, jak inne cytowane w uzasadnieniu orzeczenia – na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że Skarżący w skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy w WSA zarządzeniem z 27 maja 2022 r. pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. WSA, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 3 października 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z 24 listopada 2022 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu 12 grudnia 2022 r. (k. 81 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zażądał uchylenia postanowienia i zwolnienia od wszelkich kosztów postępowania sądowego a także zawieszenia wszelkich spraw sądowych i procedur sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA obowiązany był skargę tę odrzucić. Okoliczność, że Skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy, oznacza, że ciąży na nim obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, a uchybienie temu obowiązkowi prowadzi do jej odrzucenia (wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem WSA z 3 października 2022 r., sygn. akt I SPP /Wr 28/22). Również kolejny wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy – zawarty w zażaleniu - nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia, ani nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności. Nie chroni również strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez Skarżącego uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Na zakończenie, wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek zawieszenia postępowania określonych w art. 123, art. 124, art. 125 i art. 126 p.p.s.a., a zatem brak jest podstaw do jego zawieszenia. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.