III FZ 191/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1144/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1144/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę M.W. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 1 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia składnika majątkowego spod egzekucji. Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że Skarżąca w skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy w WSA postanowieniem z 24 czerwca 2021 r. sygn. akt III SPP/Wa 253/21 odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. WSA, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 26 lipca 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 24 czerwca 2021 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA z 16 sierpnia 2021 r. Skarżąca została wezwana pismem z 17 sierpnia 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 2 września 2021 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został potraktowany jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z 24 czerwca 2021 r. o sygn. akt III SPP/Wa 253/21. Referendarz sądowy WSA postanowieniem z 19 października 2021 r. wydanym pod sygn. akt III SPP/Wa 520/21 odmówił zmiany ww. postanowienia. WSA, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 14 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 19 października 2021 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 4 stycznia 2022 r. Skarżąca została wezwana pismem z 10 stycznia 2022 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 16 sierpnia 2021 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej 21 stycznia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 20 akt sądowych). Skarżąca, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 25 stycznia 2022 r. ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 9 lutego 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Mając to na uwadze, WSA skargę odrzucił. Wyjaśniono przy tym, że na Skarżącej ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia Sądu wydanego w przedmiocie prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczą następcze czynności Skarżącej w postaci kolejnego lub dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy. W zażaleniu wywiedzionym od tego postanowienia Skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma w wyznaczonym terminie (opłata sądowa), w sytuacji gdy spełniła i wykonała wszelkie wymogi formalne dla skargi. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie biegu skardze, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że po powtórnym wezwaniu strony do opłacenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, Skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie (tj. do 28 stycznia 2022 r.) należnej kwoty. Mając zatem na względzie fakt nieopłacenia skargi, a także okoliczność negatywnego prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, WSA zasadnie odrzucił skargę. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu, podlega odrzuceniu. Jednocześnie należy nadmienić, na co słusznie zwrócił uwagę również WSA, że złożenie przez Skarżącą kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, w odpowiedzi na powtórne wezwanie do pokrycia opłaty sądowej, nie mogło mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi i nie uchylało skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy, na co niejednokrotnie zwracano uwagę na tle zbliżonych stanów faktycznych (zob. np. postanowienia NSA: z 19.03.2019 r., II FZ 145/19 i z 20.11.2019 r., II FZ 794/19). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.