III FZ 181/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński, , po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 398/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 7 maja 2025 r. nr SKO.4100.50.25 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 7 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 398/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. K. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 7 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący pismem z 23 czerwca 2025 r. wniósł skargę do na ww. decyzję SKO w Sieradzu. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 15 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazane numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 6 sierpnia 2025 r. skarżący usunął brak formalny skargi oraz wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 22 września 2025 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z 29 października 2025 r. skarżącemu ponownie przesłano odpis zarządzenia z 15 lipca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) WSA w Łodzi orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na postanowienie z 7 stycznia 2026 r. złożył skarżący. Wniósł o jego uchylenie. Jak wskazał jest osobą poszkodowaną i nie może być obciążany kosztami, w szczególności "art. 365 u 1 kpc nie zawiera takiego typu opłat", kosztami powinien być obciążony Skarb Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania - podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy zakończyło się 22 września 2025 r. tj. w dacie wydania przez WSA w Łodzi zarządzenia o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. Skarżący od tego zarządzenia nie wniósł sprzeciwu. Odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji nastąpiło po tym jak skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe oznaczało obowiązek wezwania skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Odnosząc się do zarzutu skarżącego tj. naruszenia art. 365 ust. 1 k.p.c. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie mają zastosowania przepisy tej ustawy, lecz przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego przyjąć należy, że na wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 15 lipca 2025 r. nie została uiszczona opłata od skargi. Skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 20 listopada 2025 r. (k. 20 akt sądowych) Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł skutecznie usunąć brak fiskalny skargi upływał z dniem 27 listopada 2025 r. W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku skargi. Wniesione zażalenie jest zatem bezzasadne. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 1