III FZ 173/26

Dnia 18 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 806/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi R. J., R. J., G. J., C. sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr SKO 4810.9.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie

1.1. Zarządzeniem z 10 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 806/25, Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 1427, dalej: "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM") wezwał G. J. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. 1.2. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniósł zarzut błędnego wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia w sytuacji, gdy zażalenie na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych jest wolne od opłat na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. oraz art. 227 § 2 p.p.s.a., co – wg strony skarżącej - potwierdzają orzeczenia NSA. Wskazał również zarzut naruszenia art. 111 p.p.s.a., poprzez odmowę połączenia spraw, co generuje wielokrotne opłaty sądowe i narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji), prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 45 Konstytucji) oraz zasada zaufania do organów władzy publicznej (stosowana odpowiednio z art. 8 KPA w postępowaniu sądowo-administracyjnym). 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). 2.3. W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia ani z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy ani nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. A zatem, skoro wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, oraz wpis został ustalony w prawidłowej wysokości (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wpis sądowy od zażalenia wynosi 100 zł), to skarżący zasadnie został zobowiązany do jego uiszczenia. Końcowo, odnosząc się do argumentów skarżącego wskazać trzeba, że zaskarżone zarządzenie jest konsekwencją sporządzenia i wniesienia przez skarżącego zażalenia na postanowienie WSA z 9 stycznia 2026 r., na mocy którego odrzucona została skarga. Tym samym, Przewodniczącego Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono skarżącą o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku. 2.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.