III FZ 166/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 885/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 września 2022 r., nr SKO/41/P-67/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 885/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA) odrzucił zażalenie A. G. (dalej: Skarżąca) na postanowienie WSA z dnia 17 kwietnia 2023 r., w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej: SKO) z dnia 1 września 2022 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2023 r., Sąd odrzucił skargę Skarżącej. Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia zaadresowana do radcy prawnego strony po awizowaniu w dniach 20 i 28 kwietnia 2023 r., została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 4 maja 2023 r. Pismem z dnia 19 czerwca 2023 r. nadanym w tym samym dniu, radca prawny wraz z zażaleniem na ww. postanowienie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2023 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2023 r. NSA oddalił zażalenie na ww. postanowienie. Na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 6 lutego 2024 r., Skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając ww. postanowienie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl postanowień art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2023 r. został skutecznie doręczony w dniu 4 maja 2023 r. (karta 42 akt sądowych). Natomiast odrzucony środek odwoławczy został nadany w dniu 19 czerwca 2023 r. (karta 50 akt sądowych), czyli po upływie terminu przewidzianego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu, dlatego też podlegało ono odrzuceniu. Odnosząc się natomiast do argumentów powołanych w zażaleniu stwierdzić należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w niedokonaniu czynności w terminie nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te stanowiły bowiem przedmiot oceny wniosku o przywrócenie terminu w odrębnym postępowaniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.