III FZ 159/26

Dnia 26 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2171/25 w przedmiocie wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. KOA/2366/Fi/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Zarządzeniem z 13 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2171/25 Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie RM), wezwała P.S. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, domagając się jego zmiany lub uchylenia. W zażaleniu wskazał, że złożył jeden środek zaskarżenia i nie ma racjonalnych podstaw aby płacić pięć opłat wynoszących łącznie aż 500 zł. Wskazał również, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji i nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 1 pkt 1 rozporządzenia RM stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę w której zaskarżył "5 szt. wydruków z 15.07.2025 r. pt. "DECYZJA" otrzymanych z Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie". W związku z tym, że decyzje dotyczyły ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za kolejne lata -sprawy zarejestrowano pod sygnaturami akt od III SA/Wa 2169/25 do III SA/Wa 2173/25. Zarządzeniem z 2 października 2025 r. wezwano skarżącego m.in. do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję SKO w Warszawie, nr KOA/2366/Fi/24 z 15 lipca 2025 r. poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący w odpowiedzi na ww. wezwanie do sygnatury III SA/Wa 2171/25 podał kwotę 253 zł. Skoro skarżący jedną skargą objął kilka decyzji, to Sąd pierwszej instancji na postawie art. 57 § 3 p.p.s.a. słusznie rozdzielił wszystkie wniesione skargi i zarejestrował jako odrębne sprawy sądowoadministracyjne. Konsekwencją prawidłowego rozdzielenia skarg była z kolei konieczność wezwania do uiszczenia wpisu od każdej z takich skarg (por. postanowienie NSA z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 199/22). Akta sprawy wskazują, że skarżący w toku postępowania nie wnosił o przyznanie prawa pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie skarżącego na podstawie zarządzenia z 13 listopada 2025 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 13 listopada 2025 r. było zasadne, zaś wpis od skargi został ustalony przy uwzględnieniu wartości zaskarżenia w kwocie 253 zł (tj. kwocie należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją) w prawidłowy sposób. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.