III FZ 140/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt I SAB/Lu 1/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na bezczynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt I SAB/Lu 1/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji) na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę B. S. (dalej: Skarżąca) na bezczynność Prezydenta Miasta L. (dalej: Prezydent) w przedmiocie bezczynności organu w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Przewodnicząca Wydziału I wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do podania numeru PESEL, zakreślając termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz wskazując rygor odrzucenia skargi. WSA podkreślił, że w wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Sąd wskazał, że odpis zarządzenia z wezwaniem do usunięcia braków formalnych oraz wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zostały doręczone Skarżącej w dniu 15 stycznia 2024 r. – przesyłkę odebrała osobiście. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji poinformował, że pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, który dla Skarżącej upłynął w dniu 22 stycznia 2023 r., nie podała ona numeru PESEL, został natomiast uiszczony wpis od skargi. Na powyższe postanowienie WSA, Skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo procesowe, w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne, winno czynić zadość podstawowym wymaganiom co do formy i treści, m.in. zgodnie z 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. wskazywać numer PESEL, ilekroć stanowi pierwsze pismo w sprawie. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu. Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania wymogów w odniesieniu do skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wobec braku wskazania numeru PESEL w treści środka zaskarżenia, Skarżąca zobowiązana była do jego przedłożenia w sprawie. Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku została Skarżącej doręczona w dniu 15 stycznia 2024 r., co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru. Brak nie został uzupełniony w zakreślonym terminie (okoliczność bezsporna w sprawie), co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji sankcji odrzucenia skargi. Skarżąca dla usprawiedliwienia niedokonania czynności procesowej w terminie powołała się na okoliczność, że w dniu 19 stycznia 2024 r., stawiła się w Sądzie w celu uzupełnienia skargi poprzez podanie numeru PESEL i dokonanie opłaty wpisu sądowego. W kancelarii Sądu Skarżąca przedłożyła uzupełnienie skargi datowane na dzień 19 stycznia 2024 r. i dokonała opłaty wpisu. Skarżąca nie zauważyła jednak, że pracownica kancelarii Sądu zwróciła jej wraz z pokwitowaniem opłaty, 4 egzemplarze pisma Skarżącej, nie przyjmując 2 egzemplarzy dla Sądu i nie potwierdzając złożenia ich na kopii dokumentów. Skarżąca tłumaczy, iż ma problemy z widzeniem i nie dopatrzyła się braku potwierdzenia i nieprzyjęcia pisma. Jednak twierdzenie Skarżącej jest gołosłowne. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Nie przedstawiła nawet zaświadczenia lekarskiego o problemach, jak to ujęła "z dobrym widzeniem". Niepoparte żadnym dowodem twierdzenie nie zasługuje na uwzględnienie. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że WSA prawidłowo odrzucił skargę. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.