III FZ 122/22

Dnia 5 kwietnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. Oddział L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 284/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. S.A. Oddział L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 284/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA w Łodzi") odrzucił skargę P. S.A. w L. Odział w L. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że powyższa decyzja została doręczona w trybie awizo dnia 28 stycznia 2021 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję z 29 grudnia 2020 r. została nadana w dniu 3 marca 2021 r. Zatem termin na wniesienie skargi upływał z dniem 1 marca 2021 r. (ostatni dzień terminu, tj. 27 lutego wypadał w sobotę). Tymczasem skarga została nadana w dniu 3 marca 2021 r. a więc po terminie. W zażaleniu wywiedzionym od tego postanowienia Spółka zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." poprzez niewłaściwe zastosowanie przedmiotowej regulacji i uznanie, że złożona skarga podlega odrzuceniu. W związku z tym Spółka wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Jak słusznie wskazał WSA, stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja zostało doręczona Spółce w dniu 28 stycznia 2021 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 1 marca 2021 r. (poniedziałek). Zgodnie z datą oznaczoną na kopercie, strona wniosła skargę 3 marca 2021 r. (k. 20 akt sądowych), czyli po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji zobligowany był skargę odrzucić, co też słusznie zaskarżonym postanowieniem uczynił. Co istotne, Skarżąca nie neguje tych ustaleń w zażaleniu. Zamiast tego, powołuje argumentację mającą uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu - postępowanie w tym zakresie natomiast zostało zakończone poprzez postanowienie NSA z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III FZ 773/21, którym oddalono zażalenie Spółki. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, wydane przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczenie odpowiada prawu. Z tych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji