III FZ 120/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. Oddział Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 286/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. S.A. Oddział Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 lutego 2022 r., I SA/Łd 286/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. S.A. Oddział Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 29 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzją z 29 grudnia 2020 r. Samorządowe Kolegium w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z 5 listopada 2019 r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 rok. Powyższa decyzja została doręczona w trybie awizo dnia 28 stycznia 2021 r. Pismem z 3 marca 2021 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym tego samego dnia) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję SKO w Łodzi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Postanowieniem z 5 maja 2021 r. WSA w Łodzi odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe orzeczenie postanowieniem z 30 sierpnia 2021 r., III FZ 458/21, uznając, że przedmiotowy wniosek został złożony w terminie. Postanowieniem z 14 października 2021 r., WSA w Łodzi uznał wniosek o przywrócenie terminu za bezzasadny. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 grudnia 2021 r., III FZ 775/21 oddalił zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. W zażaleniu na postanowienie z 9 lutego 2022 r., skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie przedmiotowej regulacji i uznanie, że złożona przez spółkę skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w punkcie zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. Bez wpływu na rozstrzygnięcie mają argumenty zawarte w zażaleniu, które sprowadzają się do kwestionowania zasadności rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż kwestia ta została prawomocnie przesądzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2021 r., III FZ 775/21. Ocena przesłanek braku winy w uchybieniu terminowi nie mieści się w granicach rozpoznania niniejszego zażalenia. Zostało ono wniesione na postanowienie o odrzucenie skargi, a więc służy kontroli legalności orzeczenia sądu pierwszej instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny. Kontrola rozstrzygnięcia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na ponownym rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi lecz na ocenie zasadności odrzucenia skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarga została wniesiona po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem. Zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.