III FZ 118/24

Dnia 25 kwietnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na punkt drugi postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1648/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 września 2021 r., nr SKO.Pod/4140/833/2021 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 sierpnia 2023 r., I SA/Kr 1648/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 7 września 2021 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r., w punkcie pierwszym odrzucił skargę, w punkcie drugim odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 28 kwietnia 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 9 grudnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia brakującego wpisu od skargi, w terminie 7 od dnia otrzymania odpisu zarządzenia. W odpowiedzi na powyższe, pismem z 21 stycznia 2022 r., skarżący złożył zażalenie w treści wnosząc o jego uchylenie w całości. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 23 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia m.in. poprzez oznaczenie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 grudnia 2022 r., III FZ 563/22, odrzucił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, wskazując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia w zakreślonym ustawowo terminie. Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego z 9 grudnia 2021 r., a zatem wezwano ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 1 lipca 2023 r. Wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Skarżący pismem z 7 lipca 2023 r., wskazał, że zaskarża zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 kwietnia 2023 r. w całości. Mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji. A także wskazał, że niedopuszczalne jest zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym odrzucił zażalenie, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji. W zażaleniu na punkt drugi postanowienia strona wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Stosownie do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 grudnia 2021 r., dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego od skargi, złożył zażalenie. Należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 grudnia 2022 r., III FZ 563/22, odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 9 grudnia 2021 r. W konsekwencji zarządzenie z 9 grudnia 2021 r. stało się prawomocne i nie podlegało dalszemu zaskarżeniu. Zatem sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił przedmiotowe zażalenie, uznając je za niedopuszczalne. Należy bowiem wskazać, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (zob. postanowienie NSA z 17 października 2012 r., I OZ 785/12). Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 lutego 2011 r., II FZ 4/11). W związku z powyższym zaskarżony punkt drugi postanowienia należało uznać za odpowiadający prawu. Stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.