III FZ 117/24

Dnia 25 kwietnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na punkt pierwszy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1648/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 września 2021 r., nr SKO.Pod/4140/833/2021 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 sierpnia 2023 r., I SA/Kr 1648/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 7 września 2021 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r., w punkcie pierwszym odrzucił skargę, w punkcie drugim odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 28 kwietnia 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 9 grudnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia brakującego wpisu od skargi, w terminie 7 od dnia otrzymania odpisu zarządzenia. W odpowiedzi na powyższe, pismem z 21 stycznia 2022 r., skarżący złożył zażalenie w treści wnosząc o jego uchylenie w całości. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 23 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia m.in. poprzez oznaczenie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 grudnia 2022 r., III FZ 563/22, odrzucił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, wskazując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia w zakreślonym ustawowo terminie. Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego z 9 grudnia 2021 r., a zatem wezwano ponownie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 1 lipca 2023 r. Wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Skarżący pismem z 7 lipca 2023 r., wskazał, że zaskarża zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 kwietnia 2023 r. w całości. Mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji. A także wskazał, że niedopuszczalne jest zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym odrzucił zażalenie, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji. W zażaleniu na punkt pierwszy postanowienia strona wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowanym, jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zatem obowiązany skargę odrzucić. W związku z powyższym zaskarżony punkt pierwszy postanowienia należało uznać za odpowiadający prawu. Stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.