III FZ 104/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 września 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 711/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2020 r. nr [...]. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia oddalić zażalenie

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2020 r., w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2020 r. Wpis został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 9 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucając skargę postanowieniem z 22 września 2020 r. odniósł się do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a." ), wskazując, żez akt sprawy wynika, że, przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona stronie w dniu 26 sierpnia 2020 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki – k. 15). W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był dzień 2 września 2020 r. Tymczasem skarżący dokonał wpłaty kwoty stanowiącej należny wpis, na rachunek bankowy tutejszego Sądu, w dniu 9 września 2020 r., a zatem po upływie wyznaczonego siedmiodniowego terminu. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. Skarżący wniósł zażalenie i zaskarżył powyższe postanowienie w całości zarzucając mu naruszenia art. 220 § 1 i 3i art. 232 § 1 p.p.s.a. Wskazując powyższe naruszenie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej Instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi (k. 15 akt). Skarżący uiścił wpis od skargi po terminie (termin upływał 2 września 2020 r., skarżący uiścił go 9 września 2020 r.) Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona (k. 22 akt), sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić. Zasadnie także Sąd pierwszej instancji zwrócił uiszczony po upływie terminu do jego wniesienia wpis od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się do rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym gołosłowne powoływanie się przez stronę na okoliczności niepoparte jakimikolwiek dowodami, czyni jej twierdzenia mało wiarygodnymi, niepozwalającymi uznać za spełniony wymóg uprawdopodobnienia. Za "gołosłowne" należy niewątpliwie uznać oględne powołanie się przez skarżącego na zaistnienie nadzwyczajnej sytuacji jaką jest wzrost przypadków zakażenia pandemię COVID-19. W szczególności skarżący nie wskazał, w czym konkretnie upatrywał utrudnienia w kontekście pandemii COVID-19, nie wyjaśnił również, jaki sposób okoliczność istnienia obostrzeń na terenie kraju doprowadziła do owej indywidualnej sytuacji skarżącego co do niemożności dochowania wymogów proceduralnych. Także powoływanie się przez skarżącego na nieprawidłowe doręczenie przesyłki nie znalazło potwierdzenia w aktach sprawy, czego wynikiem jest wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, utrzymanego w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2021 r., sygn. akt III FZ 97/21. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.