III FSK 926/24

Dnia 20 sierpnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 1050/23 w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 września 2023 r., nr 1201-IEW-1[1].4121.16.2023.3 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z 26 stycznia 2024 r., I SA/Kr 1050/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 20 września 2023 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził zwrot kosztów postępowania. Od wskazanego orzeczenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a), wysokość którego każdorazowo określa się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.). Analiza akt sprawy wskazuje, że organ nie został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi kasacyjnej, brak jest również dowodu uiszczenia takiej opłaty w aktach sprawy. Powyższe stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.