III FSK 873/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej R. W. H. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 224/21 w sprawie ze skargi R. W. H. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 224/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. W. H. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 16 listopada 2020 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Od wskazanego orzeczenia skargę kasacyjną wywiódł skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika substytucyjnego w osobie adwokata. Do sporządzonego środka zaskarżenia nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa substytucyjnego wykazującego umocowanie pełnomocnika, który złożył podpis pod skargą kasacyjną, do podejmowania czynności procesowych w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, nieznajdujących zastosowania w sprawie). Pełnomocnik zobowiązany jest wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności procesowej stosowanie do art. 37 § 1 P.p.s.a. Z treści dokumentu pełnomocnictwa substytucyjnego, znajdującego się w aktach sprawy (k. 23 akt sądowych), stanowiącego załącznik do skargi inicjującej postępowanie pierwszoinstancyjne, nie wynika umocowanie pełnomocnika substytucyjnego do podejmowania czynności procesowych w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec braku przedłożenia takiego dokumentu również na etapie występowania ze skargą kasacyjną, stan ten nie został konwalidowany, zaś pełnomocnik substytucyjny nie legitymował się uprawnieniem do zastępowania mocodawcy przed tutejszym Sądem. Z treści pełnomocnictwa substytucyjnego wynika zakres umocowania tożsamy z pełnomocnictwem właściwym w zakresie czynności możliwych do podejmowania, jednakże wśród wymienionych instytucji, przed którymi pełnomocnik substytucyjny ma reprezentować mocodawcę, nie wymieniono Naczelnego Sądu Administracyjnego, ograniczając się do wskazania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Brak legitymowania się przez pełnomocnika, w tym substytucyjnego, uprawnieniem do działania w imieniu strony stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie art. 180 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.