III FSK 641/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia NSA Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Sędzia NSA Paweł Borszowski, Protokolant Cezary Bajorek, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 748/24 w sprawie ze skargi Z. Z. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi na uchwałę rady gminy w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Z. Z. na rzecz Rady Gminy O. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z 4 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 748/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. Z. na uchwałę Rady Gminu O. z [...] r., nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawek tej opłaty dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Jako podstawę prawną orzeczenia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a." Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł Z. Z. zaskarżając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. wskazanemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6r ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1439 ze zm.) - dalej jako "u.c.p.g." poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie w okolicznościach nn. sprawy, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy O. określająca stawkę opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi uwzględnia ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych oraz koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d, co doprowadziło do niezasadnego uznania, że uchwała Rady Gminy O. z [...] r. (nr [...]) została podjęta zgodnie z zasadami ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na poziomie pokrywającym realne koszty funkcjonowania tego systemu, podczas gdy uchwała nr [...] z [...] r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy O. oraz uchwała nr [...] z [...] r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów na terenie Gminy O. zostały uznane za nieważne i w konsekwencji należy uznać, że również stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, przedmiotowo powiązane z nieważnymi regulacjami, zostały określone w sposób wadliwy i niezgodny z obowiązującymi przepisami, b) art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku art. 6r ust. 2d u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że w zamian za pobraną opłatę za zagospodarowanie odpadami komunalnymi gmina zapewniła właścicielom nieruchomości pozbywanie się wszystkich odpadów komunalnych, podczas gdy obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały nr [...]: uchwała nr [...] z [...] roku w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy O. oraz uchwała nr [...] z [...] r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów na terenie Gminy O. nie przewidywały wymaganego prawem zakresu świadczenia usług, a tym samym doprowadziły do naruszenia zasady samobilansowania się sytemu gospodarowania odpadami komunalnymi, c) art. 147 § 1 ppsa w związku art. 6k ust. 2 pkt 2, 3 i 4 u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że Rada Gminy O. w zaskarżonej uchwale uwzględniła koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa wart. 6r ust. 2-2b i 2d podczas gdy gmina nie zapewniła właścicielom nieruchomości pozbywania się wszystkich odpadów komunalnych w zakresie świadczonych usług. 3. Na podstawie art. 174 pkt 2) p.p.s.a. wskazanemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 147 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zastosowania i w konsekwencji oddalenie skargi, podczas gdy Sąd winien był dokonać stwierdzenia nieważności tej zaskarżonej uchwały. Na podstawie art. 176 § 1 pkt 3) w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, ewentualnie na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a skarżący wniósł o rozpoznanie skargi na rozprawie. Rada Gminy O. reprezentowana przez Wójta Gminu O. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o (1) jej oddalenie, (2) zasądzenie od skarżącego na rzecz Rady Gminy O. zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, (3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów załączonych do niniejszej odpowiedzi na skargę kasacyjną. W piśmie procesowym z 24 lipca 2025 r. Z. Z. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Z. Z. w piśmie procesowym z 24 sierpnia 2025 r. złożył wniosek o przyśpieszenie rozpatrywania skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważy, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, zatem podlega oddaleniu. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez zakres zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz podniesione i poddane konkretyzacji w jej uzasadnieniu podstawy kasacyjne. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: (1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; (2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z przytoczonych przepisów wynika, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać bądź konkretyzować zarzutów kasacyjnych, uściślać ich ani w inny sposób korygować. Nie jest powołany do uzupełniania ani interpretowania niejasno sformułowanych zarzutów kasacyjnych. Nie jest rolą tego sądu stawianie jakichkolwiek hipotez i snucie domysłów w zakresie uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Ocenę zarzutów skargi kasacyjnej należy poprzedzić przypomnieniem przedstawionych przez Sąd I instancji motywów jakie legły u podstaw złożenia skargi na uchwałę Gminy O. z [...] r., nr [...]. Skarżący zwrócił uwagę, że "... dostarczenie odpadów do Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych właściciel nieruchomości organizuje we własnym zakresie i na własny koszt, a tym samym przenoszące na właściciela obowiązki ciążące na gminie..." uznane zostało przez WSA w Łodzi za rażąco naruszające prawo i wyeliminowane z obrotu prawnego (wyroki: II SA/Łd 873/20 i II SA/Łd 874/20, oddalone kasacje Rady Gminy O. przez NSA III OSK 5422/21 i III OSK 5423/21; oraz II SA/Łd 550/23 i lI SA/Łd 551/23 (ze skargi Wojewody [...]) NSA - III OSK 134/24, III OSK 3364/23). Zdaniem skarżącego wobec braku zrozumienia przez organy Gminy O., że nad prawomocnym unieważnieniem uchwał regulujących nie można przechodzić do porządku dziennego. Z jednej strony dochodziłoby do prawomocnego stwierdzenia, że przepisy prawa miejscowego określające wysokość opłat za gospodarowanie odpadami, uchwalone zostały z istotnym naruszeniem prawa polegającym na nierespektowaniu zapisów art. 6r u.c.p.g . Zgodnie, z prawem, podstawą do wyliczenia wysokości opłaty opisanej w art. 6r u.c.p.g. jest jednoznacznie określone, co musi być uwzględnione dla prawidłowej jej wysokości. Przywołane wyżej orzeczenia dotyczyły: (II SA/Łd 874/20) uchwały Rady Gminy O. nr [...] w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów na terenie Gminy O.; podstawę prawną uchwały stanowiły art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.); art. 6r ust. 3 u.c.p.g. Do uchwały został załączony regulamin punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych; (II SA/Łd 873/20) uchwały Rady Gminy O. nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy O. Podstawę prawną uchwały stanowiły art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, art. 4 ust. 1, ust. 2, ust. 2a pkt 2 i pkt 4 u.c.p.g. Adekwatny co do przedmiotu i zakresu regulacji uchwały [...] przepis art. 6r ust. 3 uc.p.g. stanowi, że rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Przepis art. 4 ust. 1, ust. 2, ust. 2a pkt 2 i pkt 4 u.c.p.g., które zostały ujęte w podstawie prawnej uchwały nr [...] stanowią o szczegółowym zakresie i treści regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Jak wskazano w treści powołanych wyżej wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zasadniczą kwestią sporną pomiędzy stronami pozostaje zgodność z prawem, postanowień uchwalonego zaskarżoną uchwałą regulaminu, w części w jakiej zapewnia on realizację ciążącego na gminie obowiązku zagospodarowania bioodpadów pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych jedynie poprzez ich przyjmowanie w utworzonym przez gminę PSZOK. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym uchwała Rady Gminy O. z [...] r., nr [...] dotyczy wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawek tej opłaty dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Podstawę prawną tej uchwały stanowią art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1i art. 42 ustawy z 8 marca 1990 o samorządzie gminnym w zw. z art. 6j ust. 2a i art. 6k u.c.p.g. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się co do zasady z twierdzeniem, że powołane wyżej uchwały stanowią elementy współtworzące system gospodarowania odpadami komunalnymi na terenie gminy i w tym sensie pozostają w związku funkcjonalnym. Należy jednak dostrzec i podkreślić, że w sensie prawnym uchwały te regulują odrębne obszary związane z funkcjonowaniem systemu gospodarowania odpadów komunalnych na terenie gminy, formalnie wydzielone poprzez właściwe przepisy ustawy stanowiące podstawę ich wydania. Zatem przyjąć należy, że stwierdzenie nieważności jednej z nich nie rodzi automatycznego skutku w postaci konieczności stwierdzenia nieważności innych uchwał. Po wtóre, bardziej istotne, z przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku stwierdzenia nieważności jednej z uchwał uchwalonych na podstawie przepisów tej ustawy, nie wynika obowiązek prawny stwierdzenia nieważności pozostałych (niektórych innych) uchwał. Kwestią odrębną jest analiza ewentualnego wpływu stwierdzenia nieważności wskazanych uchwał na koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, co może ewentualnie uzasadniać zakwestionowanie przyjętej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zagadnienie to szerzej zostanie omówione w dalszej części uzasadnienia. Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z art. 147 § 2 p.p.s.a. rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Niewątpliwie spór prawny zaistniały w niniejszym postępowaniu pozostaje poza zakresem powołanego art. 147 § 2 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej nie zostały przytoczone inne przepisy, z których wynikałoby, że stwierdzenie nieważności uchwał Rady Gminy O. nr [....] i nr [....] winno prowadzić do derogacji uchwały nr [....]. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do ich uwzględniania. Zgodnie z art. 6r ust. 2 pkt 1 u.c.p.g. z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, które obejmują koszty odbierania, transportu, zbierania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Przepis ten ustanawia cele, na które gmina powinna przeznaczyć pobrane opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z brzmienia zaskarżonej uchwały nie wynika, aby opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi były/miały być wydatkowane w sposób sprzeczny z treścią art. 6r ust. 2 pkt 1 u.c.p.g. Poprzez zarzut naruszenia art. 6r ust. 2 pkt 1 u.c.p.g. nie można skutecznie kwestionować poprawności uchwały w części dotyczącej określenia stawki opłaty za gospodarowania odpadami komunalnymi. Zgodnie z art. 6r ust. 2d u.c.p.g. w zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina zapewnia właścicielom nieruchomości pozbywanie się wszystkich rodzajów odpadów komunalnych, przy czym rozumie się przez to odbieranie odpadów z terenu nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 i 2, przyjmowanie odpadów przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz zapewnianie przyjmowania tych odpadów przez gminę w inny sposób. Zaskarżona uchwała materii tej nie regulowała, zatem zarzut ten uznać należy również za chybiony. Zgodnie z art. 6k ust. 2 u.c.p.g. rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę: (pkt 2) ilość wytwarzanych na terenie gminy odpadów komunalnych, (pkt 3) koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d; (pkt 4) przypadki, w których właściciele nieruchomości wytwarzają odpady nieregularnie, w szczególności to, że na niektórych nieruchomościach odpady komunalne powstają sezonowo. Zakres kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6r ust. 2-2b i 2d obejmuje: (ust. 2) z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, które obejmują koszty: (1) odbierania, transportu, zbierania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych; (2) tworzenia i utrzymania punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych; (3) obsługi administracyjnej tego systemu; (4) edukacji ekologicznej w zakresie prawidłowego postępowania z odpadami komunalnymi; 2a) z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina może pokryć koszty wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki do zbierania odpadów komunalnych oraz koszty utrzymywania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym. 2aa) z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina może pokryć koszty utworzenia i utrzymania punktów napraw i ponownego użycia produktów lub części produktów niebędących odpadami; 2b) z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina może pokryć koszty usunięcia odpadów komunalnych z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania i magazynowania w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Według art. 6r ust. 2d u.c.p.g. w zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina zapewnia właścicielom nieruchomości pozbywanie się wszystkich rodzajów odpadów komunalnych, przy czym rozumie się przez to odbieranie odpadów z terenu nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 i 2, przyjmowanie odpadów przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz zapewnianie przyjmowania tych odpadów przez gminę w inny sposób. W skardze kasacyjnej nie wykazano aby Rada Gminy określając wysokość stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie uwzględniła powołanych wyżej, koniecznych i zarazem wystarczających elementów kalkulacji stawki opłaty lub też, że przyjęte przez Radę Gminy wielkości kalkulacyjne były w sposób oczywisty i rażący błędne. Jak wyżej sygnalizowano, kwestią jest/może być ustalenie konsekwencji uchylenia uchwał statuujących zakres i intensywność usług świadczonych przez gminę w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi dla dotychczasowych kosztów funkcjonowania systemu. Należy jednak pamiętać, że ustalenie stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nastąpiło w odniesieniu do określonych na dany moment warunków gospodarowania odpadami komunalnymi wynikających m.in. z uchwał, których nieważność została stwierdzona przez sąd administracyjny. Do czasu stwierdzenia nieważności tych uchwał gospodarowanie odpadami komunalnymi przez gminę odbywało się z zachowaniem zasad w nich określonych, przynajmniej w skardze kasacyjnej tego nie zakwestionowano. Skoro więc według tych zasad zostały wycenione koszty systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, i faktycznie według tych zasad odbywało się gospodarowanie odpadami komunalnymi i w końcu według tych zasad ustalona została stawka opłaty dla przyjętej metody ustalania tej opłaty to nie sposób przyjąć, że stawka opłaty została ustalona wadliwie. Jakkolwiek stwierdzenie nieważności uchwały ma skutek ex tunc to trzeba pamiętać, że formalnie określony czas utraty mocy obowiązującej uchwały nie może modyfikować zakresu i intensywności już wykonanych usług. Dopiero uchwalenie nowych uchwał o zakresie regulacji tożsamym z zakresem uchwał, których nieważność stwierdzono może skutkować koniecznością zmiany wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W związku z powyższym błędna jest argumentacja zawarta w piśmie procesowym skarżącego z 24 lipca 2025 r. wskazująca, że: Tym samym jakiekolwiek analizy czy kalkulacje stawek już z założenia nie mogą być uznane za rzetelne, a tym bardziej wnikliwe. Jeżeli Rada wykreowała system odbioru odpadów, w którym nie przewidziała do wykonania wszystkich obligatoryjnych usług wynikających z obowiązującego prawa i których wykonania mieszkańcy Gminy mają prawo oczekiwać, to tym samym nie sposób uznać, by koszty wykonania tych usług były uwzględnione w uchwalonej finalnie stawce. Rzecz jednak w tym, że do czasu stwierdzenia nieważności uchwał gmina nie wykonywała wszystkich obligatoryjnych usług, tym samym stawka opłaty, przynajmniej z założenia, była adekwatna do świadczonych usług. Rekalkulacja wysokości stawki opłaty z uwzględnieniem zakresu usług, które faktycznie nie zostały wykonane, i nie jest możliwe ich wykonanie, jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niedopuszczalna. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z akcentowaną przez skarżącego tezą, że Rada Gminy podejmując uchwałę w przedmiocie stawek opłaty za gospodarowanie odpadami, jest zobowiązana do rzetelnej i wnikliwej kalkulacji wysokości stawki, tak aby pobrane opłaty pokrywały rzeczywiste koszty związane z funkcjonowaniem systemu zagospodarowania odpadami na terenie gminy. Prawidłowo skalkulowana opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna z jednej strony zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu odbioru odpadów na terenie gminy , z drugiej zaś nie powinna stanowić źródła dodatkowych zysków gminy. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest trafne stanowisko o konieczności skorelowania wysokości stawki z rzeczywistymi kosztami związanymi z funkcjonowaniem systemu gospodarowania odpadami na terenie gminy i zakazu uzyskiwania przez gminę dodatkowych zysków w zakresie nadwyżki wysokości opłat ponad koszty z art. 6r. ust. 2 u.c.p.g. Oznacza to w praktyce, że proces uchwalania przez radę gminy opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na obszarze gminy winien uwzględniać wybór metody ustalenia opłaty (art. 6j ust. 1 i 2 u.c.p.g.), uwarunkowanie czynników rzutujących na wysokość stawki opłaty (por. art. 6k ust. 2 u.c.p.g.), ocenianych przez pryzmat konieczności przeznaczenia środków pochodzących z tych opłat na poczet kosztów funkcjonowania systemu (por. art. 6r. ust. 2 u.c.p.g.) z zastrzeżeniem zakazu uczynienia z tego tytułu dodatkowego dochodu po stronie gminy (art. 6r. ust. 1aa u.c.p.g.) (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lipca 2025 r., sygn. akt III FSK 222/25). Przyjęcie w uchwale stawki mieszczącej się w pułapie ustawowym nie może być głównym wyznacznikiem jej prawidłowości, albowiem niekoniecznie oznacza to, iż została ustalona w sposób słuszny i rzetelny, w oparciu o prawidłowe obliczenia, na podstawie słusznych przesłanek, zwłaszcza jeżeli nie udokumentowano w sposób należyty sposobu jej wyliczenia. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lipca 2025 r., sygn. akt III FSK 1461/24). Należy jednak pamiętać, że o ile Sąd jest uprawniony do oceny, czy przy dokonanej kalkulacji uwzględniono wszystkie ustawowe elementy, o tyle sam wynik kalkulacji, jako efekt analizy ekonomicznej nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu, w którym Sąd zobowiązany jest ocenić uchwałę pod kątem naruszenia prawa. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Go 357/14). Nadto należy podkreślić, że w skardze kasacyjnej nie odnoszono się do faktycznie dokonanych w procedurze uchwalania uchwały kalkulacji i wyliczeń ale jedynie wskazano na stwierdzenie nieważności wskazanych uchwał nie wykazując przy tym jakiegokolwiek wpływu tej sytuacji na poprawność wyliczonej stawki opłaty. Zastrzeżenia strony skarżącej do poprawności polityki prowadzonej przez władze Gminy O. w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, przy braku ich skonkretyzowania, wyjaśnienia i uzasadnienia w powiązaniu z adekwatnymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ze względu na treść art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) wymykają się kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie przeprowadzał dowodów z dokumentów załączonych do odpowiedzi na skargę kasacyjną albowiem pozostają one poza zakresem sprawy wyznaczonym przez zarzuty skargi kasacyjnej. W konsekwencji powyższych wywodów należy podzielić ocenę Sądu I instancji, który stwierdził, że zarzuty skargi nie podważają legalności kontrolowanego aktu prawa miejscowego. Rada Gminy O. formułując zapisy zaskarżonej uchwały prawidłowo zastosowała przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a s. Bogusław Woźniak s. Dominik Gajewski s. Paweł Borszowski