III FSK 615/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej ze skargi kasacyjnej E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 477/24 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2024 r., nr 1801-IOD.4104.23.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z 16 stycznia 2025 r., I SA/Rz 477/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oddalił skargę E. K. (dalej: ,,Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 25 lipca 2024 r., nr 1801-IOD.4104.23.2024, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Od powyższego wyroku pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną. Została ona podpisana przez adw. A. B. W aktach sprawy znajduje się dokument pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącą wymienionemu adwokatowi, z którego wynika umocowanie do reprezentowania Skarżącej przed cyt. ,,sądami powszechnymi, organami administracji publicznej oraz osobami trzecimi; w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 477/24." (k. 57 akt sądowych). Z dokumentu tego nie wynika jednak uprawnienie do reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do którego wniesiona została wymieniona skarga kasacyjna. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarga kasacyjna jest obarczona brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Brak ten podlega uzupełnieniu w trybie art. 177a w związku z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Powyższe uzasadnia zwrot skargi kasacyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie w celu usunięcia dostrzeżonego braku, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 180 in fine p.p.s.a.