III FSK 537/26

Dnia 8 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 650/25 w sprawie ze skargi A.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 11 lipca 2025 r., nr SKO.PL.4117.288.595.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.

Zaskarżonym wyrokiem z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 650/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z 11 lipca 2025 r., nr SKO.PL.4117.288.595.2025, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżący na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie wykonalności decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że różnica w podatku za te same nieruchomości wynosi 14.000 zł, która powoduje, iż nie jest przygotowany do poniesienia daniny w zawyżonej wysokości. Konieczność jej uiszczenia jest poważnym i istotnym zagrożeniem dla finansów podatnika, pozbawiając go środków na utrzymanie. Wskazano nadto, że realizacja decyzji w trybie egzekucji pociąga za sobą kolejne koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez prawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. W postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Ocena wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Strona oczekująca uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinna przedstawić stosowne dokumenty, których analiza umożliwiłaby sądowi ocenę skutków wykonania określonego aktu w kontekście sytuacji majątkowej Skarżącego. Sformułowany przez Stronę wniosek zawierał jedynie ogólne rozważania na temat możliwych skutków wykonania zaskarżonej decyzji bez odniesienia tych twierdzeń do konkretnych okoliczności dotyczących Skarżącego. Ponadto Skarżący nie przedłożył dokumentów uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia Strony o tym, że nie dysponuje środkami pozwalającymi na uregulowanie spornej kwoty w obliczu braku przedstawienia stosownych dokumentów i konkretnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej Skarżącego, jest niewystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej. Tym samym Skarżący uniemożliwił sądowi ocenę czy na skutek wykonania decyzji powstanie szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności. Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.