III FSK 5004/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skarg kasacyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach oraz O. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 577/21 w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 17 grudnia 2020 r. nr SKO.4000-1572/2020 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 577/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi O. S.A. z siedzibą w W. (dalej: skarżący) uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 17 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o "rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym" (k. 170 verte akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek kontroli instancyjnej sporządzany przez profesjonalnego pełnomocnika, winna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego, jak również zawierać elementy treściowe wyszczególnione w art. 176 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), w tym wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Artykuł 176 § 2 in fine P.p.s.a. posiłkuje się spójnikiem "albo", wprowadzając konstrukcję alternatywy rozłącznej i pozostawiając skarżącemu kasacyjnie wybór wyłącznie jednej opcji decyzyjnej, bez możliwości stosowania trybu warunkowego. W rozpoznawanej sprawie skarżący w sposób niejednoznaczny sformułował wniosek co do preferowanego trybu rozpoznania skargi kasacyjnej, uniemożliwiając kategoryczne ustalenie, jakiego wyboru dokonuje, co stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym uregulowanym w art. 177a P.p.s.a., zaś w przypadku jego niesanowania – przyczynek do odrzucenia skargi kasacyjnej przez sąd pierwszej instancji stosownie do art. 178 P.p.s.a. na etapie postępowania międzyinstancyjnego. Wobec niedokonania prawidłowej kontroli wymogów formalnych skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przekazaniem sprawy do kontroli instancyjnej, koniecznym było zastosowanie art. 180 P.p.s.a. i dokonanie zwrotu środka zaskarżenia celem przeprowadzenia postępowania sanacyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.