III FSK 4426/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2021 r. sygn. akt I SAB/Kr 6/20 w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta K. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2016-2020 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.B. na rzecz Prezydenta Miasta K. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt I SAB/Kr 6/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta K. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a". Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M.B. – reprezentowana przez radcę prawnego - zaskarżając w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 października 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 849/12. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 139 § 2 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że w sprawie nie doszło do przewlekłości. Skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; 2. zasądzenie na podstawie art. 203 § 1 P.p.s.a. kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu za obie instancje, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Skarżąca na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. zrzekła się rozprawy. Prezydent Miasta K. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Prezydent Miasta K. oświadczył, że nie żąda przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw zatem podlega oddaleniu. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednakże z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny jest władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej, w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Sąd odwoławczy nie może poprawiać podstaw zaskarżenia, tym bardziej nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać, czy też konkretyzować zarzutów kasacyjnych, gdyż oznaczałoby to działanie z urzędu, które jest niedopuszczalne w świetle postanowień art. 183 § 1 P.p.s.a. W podstawach kasacyjnych rozpoznawanej skargi kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 139 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że: Ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia. Jeżeli ogłoszenie było odroczone, może go dokonać jednoosobowo przewodniczący lub jeden z sędziów składu orzekającego. Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie został wydany na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zatem powołany wyżej przepis nie był stosowany. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wyjaśniono na czym konkretnie miało polegać naruszenie powołanego przepisu. W dalece lakonicznym uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca zdaje się podważać stanowisko Sądu I instancji, który przyjął, że w sprawie nie doszło do bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta K. Niemniej brak przywołania adekwatnych przepisów prawa czyni tę argumentację bezprzedmiotową. Powyższych wadliwości skargi kasacyjnej, które uniemożliwiają jej merytoryczne rozpoznanie nie konwaliduje w żaden sposób pismo skarżącej złożone 30 kwietnia 2021 r. Trzeba także zauważyć, że autor skargi kasacyjnej wskazując przedmiot zaskarżenia wykazał się znaczącą niestarannością. Na wstępie powołując prawidłową sygn. akt I SAB 6/20 wskazał niewłaściwą datę wydania wyroku tj. 15 lutego 2021 r., podczas gdy wyrok został wydany 13 stycznia 2021 r. Kilka wierszy niżej stwierdza, że zaskarża w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 października 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 849/12. Przy czym w przypadku ostatnio powołanego wyroku należy stwierdzić, że tak zdefiniowane orzeczenie nie istnieje; wyrok o sygn. akt III SA/Kr 849/21 został wydany 24 kwietnia 2013 r. i dotyczył zasiłku celowego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 oraz art. 209 P.p.s.a. Stosownie do art. 182 § 2 P.p.s.a. skargę kasacyjną rozpoznano na posiedzeniu niejawnym. Bogusław Woźniak (spr.) Bogusław Dauter Sławomir Presnarowicz