III FSK 4384/21

Dnia 26 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. M. dotyczącego kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 776/20 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 stycznia 2020 r., nr 1401-IEW3.4261.39.2019.JK w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia odrzucić zażalenie.

1. Wyrokiem z 2.12.2021 r. o sygn. III FSK 4384/21 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w punkcie pierwszym uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28.01.2021 r., sygn. III SA/Wa 776/20 w sprawie ze skargi M. M. (skarżący), a w punkcie drugim zasądził od skarżącego na rzecz Dyrektora IAS w Warszawie kwotę 610 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2. Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł skarżący, domagając się uchylenia punktu 2 wyroku z 2.12.2021 r. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że postanowieniem z 17.06.2020 r. starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie został zwolniony od kosztów sądowych. 3 .Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2.12.2021 r. o sygn. III FSK 4384/21 jest niedopuszczalne, dlatego podlega odrzuceniu. Przepisy postępowania wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. 3.2. Bez znaczenia pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność przyznania skarżącemu przez WSA w Warszawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy, nawet w zakresie całkowitym, nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeżeli taki obowiązek wynika z innych przepisów (tak stanowią m.in. art. 200-204 oraz art. 209 p.p.s.a.). Dlatego też przyznanie stronie prawa pomocy nie chroni jej przed odpowiedzialnością finansową za wynik postępowania, o czym rozstrzyga sąd w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę na podstawie art. 203 p.p.s.a. oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 i art. 204 p.p.s.a. Niemniej jednak sąd może uznać przesłanki, które legły u podstaw przyznania prawa pomocy, także za przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 207 § 2 p.p.s.a., i na tej podstawie odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Taka sytuacja jednak w sprawie nie miała miejsca. 3.3. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny, w związku z czym podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Sędzia NSA Stanisław Bogucki