III FSK 405/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 335/18 w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia 12 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Sygnatura akt III FSK 405/21 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, podzielając pogląd wyrażony w tym postanowieniu, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego może nastąpić wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie sprawy, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) zarzucił naruszenie art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz w związku z art. 17 § 1b, art. 18, art. 23 § 1 i § 6, art. 33 § 1 pkt 5 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201, dalej: u.p.e.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozstrzygnięcia był zawarty w piśmie skarżącego z dnia 14.12.2016 r. wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Odmawiając wszczęcia postępowania w tej sprawie organ sprawujący nadzór nad egzekucją administracyjną powołał się na art. 23 § 6 u.p.e.a., zgodnie z którym organ ten w szczególnie uzasadnionych przypadkach może wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Rozstrzygnięcie to słusznie zaaprobował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, bowiem jeżeli wstrzymanie postępowania egzekucyjnego może nastąpić wyłącznie z urzędu, niedopuszczalne jest wszczęcie takiego postępowania na wniosek zobowiązanego. Uzasadnienie skargi kasacyjnej zasadniczo nie kwestionuje prawidłowości przytoczonej podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, skupiając się na merytorycznej wadliwości decyzji, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy, stanowiący z kolei podstawę wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a także wskazując na przedawnienie egzekwowanego obowiązku. Tymczasem zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie. Ponieważ również sam zarzut kasacyjny jest ogólnikowy i nie wyjaśnia, na czym polega zarzucane naruszenie wymienionych w nim przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny zmuszony jest uznać, że niemożliwe jest merytoryczne odniesienie się do zasadności skargi kasacyjnej. Powyższe prowadzi do konkluzji, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a. oraz stosowanego odpowiednio § 14 ust. 1 pkt 2 lit. lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265), zasądzając od skarżącego na rzecz organu administracji publicznej kwotę 240 zł tytułem opłaty za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez radcę prawnego, który prowadził sprawę w pierwszej instancji. Skargę kasacyjną rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095), po uprzednim powiadomieniu stron o możliwości dodatkowego wypowiedzenia się na piśmie – z której to możliwości strony jednak nie skorzystały. SWSA (del.) Jacek Pruszyński SNSA Anna Dalkowska SNSA Tomasz Zborzyński