III FSK 4000/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1929/19 w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2019 r. nr [...], w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1929/19 wniósł o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 23.08.2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 10.05.2019 r., która ustala wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej wskazał, że za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wysokość zaległości i odsetek wynikających z decyzji organów podatkowych I i II instancji przekracza możliwości płatnicze skarżącej. Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a jej zaległość jest wysoka. Ponadto w niniejszej sprawie zaistniała nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, gdyż sytuacja skarżącej uległa pogorszeniu m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się koronawirusa SARS-Co V-2 (tzw. trzecia fala epidemii) i obostrzeniami sanitarnymi Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę okoliczności uprawdopodabniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849). W analizowanej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek zawarty w skardze kasacyjnej pozbawiony jest jakiejkolwiek rzeczowej argumentacji, a jego autor – będący profesjonalnym pełnomocnikiem – posługuje się wyłącznie ogólnikami niemogącymi mieć wpływu na rozstrzygnięcie tego wniosku. Podobnie należy ocenić treść zażalenia, które pełnomocnik skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stwierdzenia o treści: "skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji", a "wysokość zaległość podatkowa jest wysoka", czy wysokość zaległości podatkowych i odsetek "przekracza możliwości płatnicze skarżącej" - są stwierdzeniami gołosłownymi, niemogącymi stanowić podstawy uwzględnienia jakiegokolwiek wniosku bez przedstawienia stosownej dokumentacji; profesjonalny pełnomocnik powinien natomiast mieć tego świadomość. Równie gołosłowne jest twierdzenie że sytuacja skarżącej uległa pogorszeniu m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się koronawirusa SARS-Co V-2 i obostrzeniami sanitarnymi (trzecia fala koronawirusa). Niemożliwe jest analizowanie, w jaki sposób sytuacja skarżącej uległa zmianie, skoro autor wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wcale tej sytuacji nie opisał. W tych okolicznościach brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Sędzia NSA: Jacek Brolik