III FSK 3965/21

Dnia 15 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 667/20 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za 2015 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Zaskarżonym wyrokiem z 22.01.2021 r., sygn. akt I SA/Po 667/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 7.07.2020 r., nr [...], wydaną w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą starszą (ma ukończone 79 lat) oraz schorowaną, a osiągane dochody nie pozwalają mu na uregulowanie nałożonego na niego obowiązku podatkowego bez szkody dla swojego utrzymania. Ewentualne podjęcie czynności egzekucyjnych zmusi skarżącego do spieniężenia posiadanego majątku, którego odzyskanie w przypadku uchylenie decyzji nie będzie możliwe. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że postanowieniem z 19.11.2020 r. WSA w Poznaniu w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony bardzo ogólnikowo. Sąd pierwszej instancji uznał, że z uwagi na charakter objętego skargą rozstrzygnięcia, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Sąd podzielił sformułowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić aktualną sytuację majątkową oraz oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Tego jednak nie uczynił. 3.2. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zasadzie stanowi powielenie wniosku zawartego w skardze do WSA w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Sąd pierwszej instancji, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku oraz brak jakiegokolwiek udokumentowania okoliczności, na które powołuje się skarżący, zwłaszcza w zakresie pozwalającym na zweryfikowanie aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego, a także stanu jego zdrowia. W konsekwencji nie sposób przyjąć, by skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może uszczuplić majątek skarżącego na tyle, iż posiadane środki finansowe nie pozwolą mu na uregulowanie nałożonego na niego obowiązku podatkowego bez szkody dla swojego utrzymania. Niewystarczające jest samo wskazanie, że skarżący jest osobą starszą i schorowaną oraz że ewentualne podjęcie czynności egzekucyjnych zmusi skarżącego do spieniężenia posiadanego majątku, którego odzyskanie w przypadku uchylenie decyzji nie będzie możliwe, skoro skarżący nie podał ani wysokości osiąganych dochodów, ani wysokości kosztów utrzymania, w tym leczenia. Niewystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest również wysoka kwota egzekwowanej należności, skoro nie można jej odnieść do aktualnie osiąganego przez skarżącego dochodu. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z ewentualnymi odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał, ograniczając się tylko do twierdzeń, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne wykonanie decyzji musi być do pewnego stopnia uciążliwe i dolegliwe dla jej adresata, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia, a tylko takie okoliczności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. 3.3. Mając zatem na uwadze, że w złożonym wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności kluczowych dla spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wniosek ten oddalił na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 p.p.s.a. Sędzia Stanisław Bogucki