III FSK 3670/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w C. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3670/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 437/20 w sprawie ze skargi Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w C. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta C. z dnia 10 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.

Wyrokiem z 20 listopada 2020 r., I SA/Lu 437/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w C. (dalej: "strona", "skarżący"), uchylił interpretację indywidualną Prezydenta Miasta C. z 10 lipca 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Od powyższego wyroku organ wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Jej odpis został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 22 lutego 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 10 marca 2021 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Lublinie zarządził zwrot odpowiedzi na skargę kasacyjną jej nadawcy (pełnomocnikowi strony) wskazując jako podstawę takiego działania art. 66 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). W piśmie procesowym, datowanym na 19 marca 2021 r., strona (reprezentowana przez radcę prawnego) wniosła o potraktowanie uprzednio zwróconej odpowiedzi na skargę jako pisma procesowego, zawierającego jej stanowiącego stanowisko w odniesieniu do skargi kasacyjnej organu. Wyrokiem z 2 grudnia 2021 r., III FSK 3670/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta C. Wnioskiem 3 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku NSA z 2 grudnia 2021 r. w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie znajduje podstaw, więc należało odmówić uzupełnienia wyroku NSA z 2 grudnia 2021 r. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku NSA o orzeczenie w zakresie kosztów. Bezspornym jest, że orzeczenie w tym zakresie nie zostało zawarte w tym wyroku. Wobec tego należało ocenić, czy w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Jak wynika z art. 204 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1. organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę albo przez 2. skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Stawki wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego i katalog czynności, za których wykonanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługują koszty postępowania regulują rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800; dalej: "rozporządzenie w sprawie opłat"). Z § 14 rozporządzenia w sprawie opłat wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 2, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 1200 zł, c) w innej sprawie – 480 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym – 240 zł. Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że na gruncie postępowania kasacyjnego koszty postępowania obejmują poniesione przez stronę koszty sądowe oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony, który wykonał czynność określoną w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a-c rozporządzenia w sprawie opłat, to znaczy stawił się na rozprawie lub w terminie sporządził skargę kasacyjną. Ponadto, możliwe jest zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: "CBOSA"). Zaznaczyć przy tym należy, że w rozpoznawanej sprawie strona nie poniosła kosztów sądowych, do których należą opłaty sądowe (np. wpis od pisma wszczynającego postępowanie) i wydatki, więc nie ma podstaw do zasądzenia ich zwrotu. Jeżeli zaś chodzi o zwrot wynagrodzenia pełnomocnika, NSA stwierdza, że żadna z czynności dokonana przez pełnomocnika nie należy do kategorii czynności przewidzianych przez § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, nie zachodzą podstawy do zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną na gruncie niniejszej sprawy. W kwestii bowiem odpowiedzi na skargę kasacyjną wyjaśnić należy, że z uwagi na brak oświadczenia, o którym mowa w art. 66 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. - pismo pełnomocnika strony z 8 marca 2021 r. zatytułowane "odpowiedź na skargę kasacyjną (...)" (por. k. 84 akt sądowych) uznane zostało za niedoręczone organowi w trybie art. 66 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., wobec powyższego, pismo to nie mogło wywierać skutków przewidzianych dla pisma stanowiącego odpowiedź na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. Pisma z 19 marca 2021 r., jako wniesionego do sądu po terminie określonym w art. 179 p.p.s.a., również nie można było uznać za odpowiedź na skargę kasacyjną. W konsekwencji zaś nie można przyjąć, że za sporządzenie tego pisma przysługuje wynagrodzenia, co jednocześnie uniemożliwiło przyjęcie, że strona poniosła w ramach postępowania kasacyjnego koszty podlegające zwrotowi. Tym samym pomimo oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku uchylającego zaskarżoną interpretację, wniosek strony o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa nie mógł skutkować ich przyznaniem, bowiem stronie przysługuje zwrot kosztów za terminowe sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika (por. np. wyroki NSA z: 30 czerwca 2021 r., II GSK 224/21; 9 lutego 2021 r., III OSK 3338/21, postanowienie NSA z 23 marca 2021 r., III OSK 3342/21; publik. CBOSA). Powyższe oznacza, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2021 r. orzeczono o całości sprawy, a brak orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z tego, że nie ma podstaw do ich przyznania. Tym samym wniosek strony o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.