III FSK 3618/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 31 sierpnia 2018 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej T. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 525/19 w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 31 sierpnia 2018 r., nr [...].

Wyrokiem z 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 525/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T. J., zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 17 grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku WSA, Skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. z 31 sierpnia 2018 r. W ocenie Skarżącego za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podał, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek wynikających z decyzji organów podatkowych I i II instancji wydanych w sprawach podatku od nieruchomości za lata 2013 - 2018 przekracza możliwości płatnicze Skarżącego. Zdaniem Skarżącego w sprawie nastąpiła tez zmiana okoliczności faktycznych i stanu prawnego - sytuacja Skarżącego uległa pogorszeniu m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się SARS-CoV-2, ogłoszeniem przez Światową Organizację Zdrowia stanu pandemii, a także stanu epidemii w Polsce. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem dokonania zmiany jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie rozstrzygnięcie, zaistnienie którejś z przesłanek uzasadniających wstrzymanie lub też jej odpadnięcie. Bez takiej zmiany okoliczności tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Przypomnieć w tym miejscu też należy, że Skarżący już na etapie skargi do Sądu pierwszej instancji wnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który postanowieniem z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 523/19, odmówił wstrzymania wykonania tych decyzji. Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na lakoniczność wniosku oraz brak dołączenia do wniosku dokumentów potwierdzających zaistnienie przewidywanych skutków wykonania zaskarżonych decyzji. Skarżący nie złożył zażalenia na ww. postanowienie. W skardze kasacyjnej zawarł jednakże ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. z 31 sierpnia 2018 r. Zmiana okoliczności, o której mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a., polegać musi na wykazaniu przez Skarżącego w nowym wniosku, że spełnia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek, o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia też wymaga, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2540/13 i powołane tam orzecznictwo, opubl. CBOSA). Sam wniosek, bez wskazania, na czym polegałoby spełnienie się którejś z ustawowych przesłanek w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia tego żądania. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony wniosek nie zawiera argumentów wskazujących na wystąpienie przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a. Nie wynika z niego, aby nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych sprawy uzasadniająca odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Z powołanych przez Skarżącego okoliczności po raz kolejny nie wynika, że wykonanie zaskarżonych decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić bowiem należy, że możliwość udzielenia ochrony tymczasowej jest uzależniona od wskazania przez stronę we wniosku konkretnych informacji potwierdzonych stosownymi dokumentami świadczących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem Skarżący takich informacji i dokumentów w ponownie złożonym wniosku nie przedstawił. Oczywistym jest, że każde wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnych jest uciążliwe i stanowi uszczerbek w budżecie jej adresata, jednak nie oznacza to automatycznie, że zapłata należności, będzie za każdym razem powodować powstanie po stronie podmiotu wnoszącego skargę oraz skargę kasacyjną znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do innej niż powyższa ocena nie prowadzi także ogólnikowe wskazanie przez Skarżącego na pogorszenie się jego sytuacji związanej z obecnymi utrudnieniami m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się SARS-CoV-2. Jakkolwiek okoliczność ta może wiązać się z utrudnieniami w prowadzeniu działalności gospodarczej to jednak samo powołanie się na nią samo przez się nie oznacza wykazania przez Skarżącego, że okoliczność ta, stanowi w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., podstawę wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania decyzji, i rzeczywiście istnieje, tym bardziej przy braku stosownej dokumentacji na poparcie tych twierdzeń. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a.