III FSK 349/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski, Protokolant asystent sędziego Karolina Koczywąs, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1629/24 w sprawie ze skargi S. [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 maja 2024 r., nr KOC/3842/Ni/23 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Zaskarżonym wyrokiem z 22 października 2024 r., sygn. akt: III SA/Wa 1629/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") oddalił skargę S. [...] z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona"), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO") z 7 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku Skarżąca, żądając przeprowadzenia rozprawy, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi na podstawie stanu faktycznego przyjętego w zaskarżonym orzeczeniu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 72 § 1 pkt 1 i art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383; dalej: "o.p.") w związku z art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2023 r., poz. 1469; dalej: "u.c.p.g.") oraz art. 120 o.p. w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., poz. 483, dalej: "Konstytucja RP"), (zasada państwa prawa) oraz art. 7 Konstytucji RP (zasada legalizmu), poprzez błędną wykładnię ww. przepisów i niezastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa interpretacja i zastosowanie ww. przepisów prowadzi do wniosku, że wymagane jest, aby organy zastosowały przepisy prawa miejscowego obowiązujące w miejsce przepisów, których nieważność została prawomocnie stwierdzona, w konsekwencji respektowały prawo Strony w przedmiocie odzyskania zaistniałej w ten sposób nadpłaty; 2. art. 6m ust. 2 w zw. z ust. 4 u.c.p.g., poprzez błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten stoi na przeszkodzie wypłacie zaistniałej na gruncie prawa materialnego nadpłaty, podczas gdy wniosek Skarżącej zmierza do realizacji przysługującego jej prawa do stwierdzenia nadpłaty, stanowiącego bezpośrednią konsekwencję prawomocnego wyroku sądowego stwierdzającego nieważność przepisów prawa miejscowego, na podstawie których wadliwie uchwalono metodę ustalenia oraz wysokość stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; 3. art. 81 o.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g., poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy Stronie przysługuje na mocy ww. przepisów prawo do korekty deklaracji, która koryguje uprzednio błędnie sporządzoną i złożoną deklarację, w szczególności mając na uwadze, że korekty te nie wynikają ze zmiany stanu faktycznego, lecz ze zmiany stanu prawnego spowodowanego stwierdzeniem nieważności uchwały, więc organ powinien uwzględnić te zmiany z urzędu, w konsekwencji warunek z art. 75 § 4 o.p. traci swoje znaczenie, gdyż weryfikacji podlega jedynie poprawność obliczenia nadpłaty. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono także naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 170 p.p.s.a. polegające na tym, że WSA całkowicie pominął, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby - w konsekwencji nie można pominąć okoliczności stwierdzonych wyrokiem, stwierdzającym nieważność uchwały zmieniającej, który jest prawomocny i należy uznać prawo strony w przedmiocie zaistniałej w ten sposób nadpłaty, skoro jest ona skutkiem wiążącego je – wyroku. SKO nie wniosło odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że postanowieniem z 28 stycznia 2026 r., sygn. akt III FSK 1366/25, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy stwierdzenie przez sąd administracyjny nieważności przepisów uchwały, o której mowa w art. 6k ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r., poz. 888 z późn. zm.), uzasadnia złożenie korekty deklaracji, o której mowa w art. 6m tej ustawy, a także żądanie stwierdzenia nadpłaty w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi w trybie art. 75 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z późn. zm.), jeżeli gmina dokonała odbioru opadów komunalnych od podmiotu, który tę opłatę uiścił?" Zagadnienie objęte pytaniem do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, co w świetle przywołanego przepisu uzasadniało zawieszenie postępowania prowadzonego przed tym sądem do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości prawnych. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania przedstawionego wyżej zagadnienia prawnego.