III FSK 2646/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z wniosku K.K. o wyłączenie sędziego NSA Pawła Władysława Borszowskiego, sędziego NSA Jacka Pruszyńskiego oraz sędziego del. WSA Pawła Dąbka od orzekania w sprawie ze skargi kasacyjnej K.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 6/19 w sprawie ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 listopada 2018 r. nr 1401-IEE2.711.1.318.2018.2.MO w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w zakresie prowadzenia postępowania zabezpieczającego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 2646/21, w ten sposób, że w wersie siódmym od dołu w miejsce "z dnia 30 lipca 2018 r." wpisać "z dnia 30 listopada 2018 r."

Postanowieniem z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt III FSK 2646/21 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku K.K. odmówił wyłączenia sędziego NSA Pawła Władysława Borszowskiego, sędziego NSA Jacka Pruszyńskiego oraz sędziego del. WSA Pawła Dąbka od orzekania w sprawie ze skargi kasacyjnej K.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 6/19 w sprawie ze skargi K.. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie nr 1401-IEE2.711.1.318.2018.2.M. Wskazując datę zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie błędnie napisano "z dnia 30 lipca 2018 r." zamiast "z dnia 30 listopada 2018 r." Natomiast z akt sądowych w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zaskarżone postanowienie nr 1401-IEE2.711.1.318.2018.2.M. zostało wydane w dniu 30 listopada 2018 r. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Błędne wskazanie daty wydania zaskarżonego postanowienia organu administracji stanowi oczywistą omyłkę pisarską powstałą przy redakcji tekstu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.