III FSK 263/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Wojciech Stachurski, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Krysińska-Kłos, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 569/24 w sprawie ze skargi J.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 3001-IEW1.720.15.2024 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem należności podatkowych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J.C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 569/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J.C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 27 czerwca 2024 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem należności podatkowych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Powyższy wyrok dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl (dalej: CBOSA). Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: 1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania, in concreto art. 141 § 4 p.p.s.a. i nierozpoznanie istoty sprawy poprzez pominięcie przy rozstrzygnięciu zarzutów skarżącego, w tym wiodącego, to jest że w sprawie nie wystąpiły przesłanki konieczne dla skutecznego zastosowania przepisu art. 18i § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), co miało oczywisty i istotny wpływ na treść końcowego orzeczenia; 2) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wyroku, in concreto art. 18t u.p.e.a. w zw. z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a.") poprzez ich niezastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, z zachowaniem wymogu z art. 185 § 2 p.p.s.a., a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest niezasadna. Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany zarzutami skargi kasacyjnej stwierdził, że brak jest podstaw do twierdzenia, że Sąd pierwszej instancji naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. gdyż pominął zarzuty skarżącego, w szczególności odnoszące się do zastosowania art. 18i § 7 u.p.e.a. Zgodnie z tym ostatnio wymienionym przepisem, jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu. Jak wynika ze stanu sprawy – sprzeciw z 5 maja 2021 r. został uznany za niedopuszczalny – postanowieniem NUS P. – [...] z 22 lutego 2024 r. W jego uzasadnieniu wskazano, że w związku z dokonanymi przez skarżącego wpłatami zostały wydane postanowienia z 9.11.2021 r. i 10.12.2021 r. o sposobie ich zaliczenia na poczet zobowiązań podatkowych o wcześniejszych terminach płatności. Postanowienia te zaskarżone zostały do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, a na wydane przez niego postanowienia złożono skargi do sądu. Ponadto na postanowienie o zaliczeniu wpłat z 8.12.2020 r. nr 3022-7010.39784928/2020 i 28.01.2021 r. nr 3022-1609520/2021 nie wniesiono zażalenia. Natomiast postanowienia z 8.11.2022 r. nr 3022-7010.34669718/2022 i nr 3022-7010.34669752/2022 zostały uchylone przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu i rozpatrywane w odrębnym postępowaniu. Z powyższego wynika, że okoliczności, na których oparto sprzeciw, stanowiły przedmiot odrębnych postępowań w sprawie zaliczenia dokonanych wpłat. Dokonane wpłaty nie zostały zaliczone jako wpłaty na zobowiązanie za wskazany okres rozliczeniowy, a na poczet ciążących zobowiązań podatkowych z wcześniejszym terminem płatności. Przedmiotowe zobowiązania podatkowe na dzień dokonania zaliczenia były nieprzedawnione i wymagalne. Taki stan sprawy przedstawiony w postanowieniu NUS P. – [...] z 22 lutego 2024 r. spowodował uznanie sprzeciwu skarżącego za niedopuszczalny. W konsekwencji, wobec treści art. 18 § 13 u.p.e.a. stanowiącego że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie uwzględnienie sprzeciwu, uznać należało, że nie przysługuje on na uznanie sprzeciwu za niedopuszczalny. Motywy podjętych rozstrzygnięć zarówno przez organy oraz Sąd pierwszej instancji są jasne i nie zostały zakwestionowane w skardze kasacyjnej odpowiednimi zarzutami. Sąd pierwszej instancji oddalając skargę nie miał obowiązku powtarzać argumentacji organów. Treść uzasadnienia wskazuje, że zaakceptował argumentację organów orzekających w tej sprawę. Nie został tym samym naruszony art. 141 § 4 p.p.s.a. Skoro na postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny zażalenie nie przysługuje, to również zarzut naruszenia art. 127 § 1 k.p.a. nie jest zasadny. Ponadto wymieniony przepis odnosi się do odwołań od decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. sędzia NSA Tomasz Kolanowski sędzia NSA Paweł Borszowski sędzia NSA Wojciech Stachurski