III FSK 2298/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Wr 992/19 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Pismem z 27 stycznia 2021 r. M. K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z 30 listopada 2015 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu z 4 września 2015 r. W sprawie tej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 kwietnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 992/19, uchylono ww. decyzję. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wywiódł skargę kasacyjną od tego wyroku. Obecnie sprawa oczekuje na rozpoznanie przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek, jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu. Art. 151 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W niniejszej sprawie ww. wyrokiem WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję. Wynika z tego, że zarówno uchylona decyzja organu drugiej instancji, jak i decyzja organu pierwszej instancji, nie wywołują skutków prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko dość jednolicie prezentowane przez sądy administracyjne, że regulacja zawarta w art. 152 § 1 p.p.s.a. wywiera taki sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 tej ustawy (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2561/17; z dnia 20 kwietnia 2017 r., II FSK 457/17, z dnia 10 października 2017 r., II FSK 2825/17, z dnia 27 stycznia 2016, II GSK 3698/15 - dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie jak w przypadku wstrzymania wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3, tak w przypadku regulacji z art. 152 § 1 akt lub czynność nie podlega wykonaniu w ograniczonym czasie. Mając na względzie powyższe, ponieważ wniosek skarżącego dotyczący wstrzymania wykonania decyzji jest niedopuszczalny, winien podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.