III FSK 191/25

Dnia 20 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 191/25 ze skargi kasacyjnej D. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt I SA/Op 622/24 w sprawie ze skargi D.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 20 maja 2024 r., nr 1601-IEW.720.13.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 191/25, poprzez oznaczenie zawartego w nim sformułowania "oddala skargę kasacyjną" punktem 1 oraz dodanie do sentencji wyroku punktu 2 o treści: "zasądza od D. G. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 191/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. G. (dalej: "Skarżący", "Strona") ze skargi Strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "Organ") z dnia 20 maja 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Pismem z dnia 18 sierpnia 2025 r. Organ złożył wniosek o uzupełnienie wyroku, poprzez zasądzenie, stosownie do wniosku zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 29 stycznia 2025 r., od Skarżącego na rzecz Dyrektora kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek pełnomocnika Organu okazał się zasadny. Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym. Stosownie do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Wniosek pełnomocnika Organu o uzupełnienie wyroku z 5 czerwca 2025 r. zasługuje na uwzględnienie, bowiem w wyroku tym nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, pomimo zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku w tym zakresie. Dokonując uzupełnienia wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę, iż wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony w ustawowym terminie 14 dni, natomiast Organ – na co wskazuje pismo WSA (k. 154 – 155 akt sądowych) – złożył w ustawowym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną, która omyłkowo została załączona jako odpis odpowiedzi na skargę kasacyjną w innej sprawie Skarżącego, tj. do sprawy o sygn. akt I SA/Op 626/24. W związku z powyższym należało zasądzić od Strony kwotę 360 zł na rzecz Organu, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, przepisy art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.