III FSK 190/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia NSA Bogusław Woźniak, Protokolant Cezary Bajorek, po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 983/22 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 31 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. L. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z 24 sierpnia 2023 r. (sygn. akt I SA/Wr 983/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę A.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 31 października 2022 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zobowiązania spółki z tytułu odsetek od nieuregulowanej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec 2017 r. wraz z kosztami egzekucyjnymi (wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca oświadczając, że zaskarża wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a przez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 107 § 1 o.p. w zw. z art. 116 § 1o.p. i uznanie w niniejszej sprawie, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu spółki z o.o. w dacie powstania zaległości spółki z tytułu podatków od towarów i usług za I kwartał 2017 r. i uznanie solidarnej odpowiedzialności majątkowej skarżącej za zaległości podatkowe spółki, podczas gdy w dacie powstania zaległości podatkowych spółki z o.o. skarżąca nie pełniła funkcji członka zarządu. Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, 2) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, 3) rozpoznanie sprawy na rozprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ podatkowy złożył oświadczenie zgodnie z którym zrzeka się przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Brak było podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Na początek przypomnieć – przede wszystkim stronie skarżącej – należy, że na podstawie art. 183§ 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), poza wskazanymi w art. 183§ 2 p.p.s.a. przypadkami nieważności postępowania sądowego, których nie stwierdzono, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, które wyznaczają zarzuty kasacyjne: sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami i standardami prawnymi wynikającymi z art. 174 p.p.s.a. i art. 176 p.p.s.a. W sprawie niniejszej skarga kasacyjna – tak w petitum jak i w uzasadnieniu skargi – nie zawiera jakiegokolwiek zarzutu naruszenia przepisów postępowania podatkowego, na podstawie których organy podatkowe ustalają stan faktyczny spornej odpowiedzialności podatkowej, który następnie, w powyższym kontekście prawnym, oceniany jest przez sąd administracyjny, kontrolujący legalność postępowania podatkowego, w którym została wydana zaskarżona do sądu decyzja podatkowa. W rozpoznanej sprawie do tego rodzaju okoliczności faktycznych należały, na przykład, okres sprawowania przez skarżącą funkcji członka zarządu spółki, wykonywanie praw i obowiązków członka zarządu spółki, data skutecznego wypowiedzenia członkostwa w zarządzie spółki, powstanie stanu uzasadniającego wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, bezskuteczność administracyjnej egzekucji podatkowej z majątku spółki. Skarga kasacyjna nie zawiera również przepisów prawa handlowego oraz prawa upadłościowego, na podstawie których przywoływane elementy stanu faktycznego można i należy oceniać, przed końcową subsumcją pod regulacje prawne prawa podatkowego. Stan faktyczny sprawy nie został więc kasacyjnie zakwestionowany, tak w zakresie jego ustalania jak i badania na podstawie właściwych w jego zakresie unormowań. Powyższy stan faktyczny, natomiast, w pełni uzasadnia zastosowanie do niego przepisów prawa podatkowego odnośnie do odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zaległości podatkowe spółki, tak jak uczyniły to organy podatkowe i zaaprobował Sąd pierwszej instancji. Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego. s. Jacek Pruszyński s. Jacek Brolik s. Bogusław Woźniak