III FSK 1895/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Jacek Pruszyński, Protokolant Hubert Oleszczuk, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 873/18 w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić M.B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Wyrokiem z dnia 9.10.2019 r., sygn. akt I SA/Gd 873/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wywiodła skarżąca, a następnie pismem z dnia 15.05.2022 r. ją cofnęła. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) strona, która wniosła skargę, może ją cofnąć. W myśl art. 193 P.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 193 P.p.s.a. oznacza, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd jest tym wnioskiem związany. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje umorzeniem postępowania. W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.