III FSK 175/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Pruszyński Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz Sędzia WSA (del.) Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Po 481/25 w sprawie ze skargi M.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 3001-IOV-13.4104.80.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Decyzją z 22 listopada 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. (dalej: "Organ pierwszej instancji") ustalił M.R. (dalej: "Skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W wyniku wniesionego odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu decyzją z 30 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji. Zaskarżonym wyrokiem z 20 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Po 481/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "Sąd pierwszej instancji") uchylił decyzje Organów obu instancji i zasądził na rzecz Skarżącego zwrot kosztów sądowych. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu zaskarżył go w całości zrzekając się przeprowadzenia rozprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie m.in.: - art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1813 ze zm., dalej: u.p.s.d.) poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania, polegające na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że w stanie faktycznym sprawy, w sytuacji gdy środki pieniężne tytułem darowizny zostały wpłacone na rachunek bankowy osoby trzeciej, a nie na rachunek bankowy obdarowanego, zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d., co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że darowizna jest zwolniona od ww. podatku; - art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. poprzez błędną wykładnię polegająca na uznaniu przez Sąd, że przekazanie środków pieniężnych przez darczyńcę na rachunek bankowy osoby, z którą Skarżący miał podpisaną umowę o roboty budowlane spełnia przesłanki wynikające z art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. i w konsekwencji Skarżący nabył prawo do zwolnienia, podczas gdy literalne brzmienie przepisu art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. nie pozwala skorzystać ze zwolnienia w przypadku wpłaty na rzecz osoby trzeciej (wierzyciela obdarowanego), gdyż takie nabycie nie spełnia warunków wskazanych w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten, na mocy odesłania zawartego w art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z 17 lutego 2026 r., sygn. akt III FSK 1252/24, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił na podstawie art. 193 Konstytucji RP oraz art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2393) Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r., poz. 1837 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 3 oraz z art. 71 w zw. z art. 18 Konstytucji RP.". Zagadnienie objęte pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, co w świetle przywołanego przepisu uzasadniało zawieszenie postępowania prowadzonego przed tym sądem do czasu odpowiedzi udzielonej przez Trybunał Konstytucyjny na przedstawione pytanie prawne. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w tej sprawie.