III FSK 1725/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej J. R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2019 r. sygn. akt I SA/Po 503/19 w sprawie ze skargi J. R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z 3 października 2019 r., sygn. akt I SA/Po 503/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 29 marca 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Od wskazanego orzeczenia skargę kasacyjną wywiódł skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Do sporządzonego środka zaskarżenia nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa wykazującego umocowanie pełnomocnika do podejmowania czynności procesowych w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, nieznajdujących zastosowania w sprawie). Pełnomocnik zobowiązany jest wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności procesowej stosowanie do art. 37 § 1 P.p.s.a. Z treści dokumentu pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy (k. 22 akt sądowych), stanowiącego załącznik do skargi inicjującej postępowanie pierwszoinstancyjne, nie wynika umocowanie pełnomocnika do podejmowania czynności procesowych w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec braku przedłożenia takiego dokumentu również na etapie występowania ze skargą kasacyjną, stan ten nie został konwalidowany, zaś pełnomocnik nie legitymował się uprawnieniem do zastępowania mocodawcy przed tutejszym Sądem. Brak legitymowania się przez pełnomocnika uprawnieniem do działania w imieniu strony stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie art. 180 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.