III FSK 1669/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1669/21 wydanego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. H. i M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 213/19 w sprawie ze skargi M. H. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 20 grudnia 2018 r., nr SKO.4105.538.2018 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za okres od listopada do grudnia 2013 r. postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1669/21 w ten sposób, że w wierszu 3 od dołu w miejsce imienia "M." wpisać prawidłowo "M.".

Wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylono zaskarżony wyrok WSA w Gliwicach i decyzję SKO w całości oraz zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy zauważyć, że w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1670/21, błędnie oznaczono imię skarżącego, w wierszu trzecim od dołu. Pomyłka ta ma charakter oczywisty, co jednoznacznie wynika z akt sprawy. Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.