Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III FSK 1610/25

Postanowienie NSA z 21 października 2026 r., III FSK 1610/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Wynik

Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
21 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej G.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 234/25 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 10 marca 2025 r., [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 234/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") oddalił skargę G. M. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: "Dyrektor, "DIAS") z dnia 10 marca 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Skarżąca wywiodła od powyższego wyroku WSA skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto pismem procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 września 2026 r. Skarżąca wniosła na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") o: - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie przenoszącej odpowiedzialność jako osoby trzeciej za zobowiązania spółki I. sp. z o.o. w części dotyczącej prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę (stosunek pracy nauczycielskiej), do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny; - nakazanie organowi egzekucyjnemu - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. - natychmiastowego zaprzestania dokonywania potrąceń z wynagrodzenia za pracę u pracodawcy (Z. w W.) i zaprzestania przekazywania tych kwot na konto depozytowe do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Do wniosku załączono: kopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z dnia 3 września 2026 r. (znak: [...]) odmawiającego zwolnienia z egzekucji; kopię decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 26.08.2026 r. (znak: [...]) odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności; kopię postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 18.08.2026 r. (znak: [...]) odmawiającego uchylenia zajęcia egzekucyjnego; kopię ostatecznego postanowienia Sądu Upadłościowego z dnia 11 listopada 2025 r. o zakończeniu postępowania i umorzeniu zobowiązań; kopie decyzji odmownych Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w sprawie użycia środków z depozytu oraz rozłożenia długu na raty oraz zajęcie konta bankowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Skarżąca domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora w części dotyczącej prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Wniesienie skargi do sądu z uwagi na art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Również wniesienie skargi kasacyjnej nie wywiera takiego skutku. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Argumentacja dotycząca którejkolwiek z przesłanek uzasadniających wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń, których strona upatruje w wykonaniu decyzji organu podatkowego. Powołany przepis nie nakłada na sąd obowiązku poszukiwania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy hipotetycznym stanem rzeczy, a ogólną sytuacją majątkową strony domagającej się ochrony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.; ani tym bardziej udowodnienia przez sąd braku przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie (por. postanowienia NSA: z 29 stycznia 2020 r. I FZ 241/19; z 3 października 2019 r., I FZ 190/19; z 26 sierpnia 2014 r., II FSK 998/14; z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14; z dnia 29 maja 2009 r., sygn. I FZ 148/09). Z kolei w postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Należy uznać, że Skarżąca w celu uzyskania tymczasowej ochrony swoich interesów poprzez wstrzymanie wykonania aktu (postanowienia), we wniosku kierowanym do sądu powinna przedstawić okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w związku z wykonaniem decyzji. Powinna wykazać, że wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi przy tym o adekwatny związek przyczynowy między wykonaniem aktu (postanowienia) przed zakończeniem postępowania jego sądowej kontroli, a możliwymi negatywnymi konsekwencjami wykonania opisanymi w art. 61 § 3 p.p.s.a., na wypadek uchylenia aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzenie istnienia związku przyczynowego jest ustaleniem faktycznym, z którym ustawa wiąże określone skutki prawne. Odbywa się to za każdym razem w oparciu o okoliczności faktyczne konkretnej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2014 roku, I FSK 1778/14). Skarżąca uzasadniła swój wniosek o ochronę niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej, nieodwracalnej szkody, poprzez wygenerowanie katastrofalnych skutków finansowych, życiowych i zdrowotnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał jednak dostatecznego uzasadnienia popartego materiałem źródłowym pozwalającym na jego uwzględnienie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny znaczna, że aby sąd mógł udzielić ochrony tymczasowej, konieczne było wskazanie przez Stronę we wniosku konkretnych informacji potwierdzonych stosownymi dokumentami świadczących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca takich informacji nie przedstawiła. Owszem, nadesłała kopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z dnia 3 września 2026 r. odmawiającego zwolnienia z egzekucji; kopię decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 26.08.2026 r. odmawiającej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności; kopię postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 18.08.2026 r. odmawiającego uchylenia zajęcia egzekucyjnego; kopię ostatecznego postanowienia Sądu Upadłościowego z dnia 11 listopada 2025 r. o zakończeniu postępowania i umorzeniu zobowiązań; kopie decyzji odmownych Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w sprawie użycia środków z depozytu oraz rozłożenia długu na raty oraz zajęcie konta bankowego ale nie wykazała w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej ani finansowej, która pozwalałaby ocenić, czy wykonanie decyzji rzeczywiście prowadziłoby do powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności brak jest informacji, co do wysokości osiągniętego dochodu, czy zaświadczeń o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za pracę jak również dokumentacji medycznej mającej potwierdzać chorobę Skarżącej. Zatem w świetle braku przedstawienia przez Skarżącą pełnego obrazu swojej sytuacji majątkowej, finansowej i zdrowotnej nie można uwzględnić argumentów podniesionych w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba też wyjaśnić, że faktu egzekwowania nawet znacznego obowiązku pieniężnego nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowodowałoby konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Należy wskazać, że - po pierwsze - zgodnie z art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) organ podatkowy na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może m.in. rozłożyć zapłatę podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę na raty, a to może przyczynić się do zachowania stabilności finansowej. Po drugie zaś - w świetle art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
29 grudnia 2025
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny