III FSK 1578/22

Dnia 1 lutego 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 września 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 261/22 ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2022 r.

1.1. Wyrokiem z dnia 13 września 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 261/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. B. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2022 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług. 1.2. Pismem z dnia 21 listopada 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną na powyższy wyrok. Zawarto w niej wniosek o wstrzymanie wykonania dwóch zaskarżonych decyzji. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, która stanowi formę tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Zgodnie z nią, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21). Skarżący ma obowiązek wykazać, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. 2.3. Uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w rozpoznawanej sprawie nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący bowiem nie uzasadnił sformułowanego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazał, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie poparł swojego wniosku jakimikolwiek dokumentami, które uprawdopodobniałyby jego twierdzenie odnośnie tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. 2.4. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.