III FSK 1523/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia WSA (del.) Mirella Łent (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 7 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 435/19 w sprawie ze skargi B.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z 9 lipca 2019 r., I SA/Gd 435/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 4 stycznia 2018 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej. Od powyższego wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z 7 września 2022 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 193 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 P.p.s.a. oznacza, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny jest tym wnioskiem związany. W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania, wyszczególnionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również jakoby cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa, co świadczy o dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej przez skarżącego, będącego dysponentem wniesionego środka zaskarżenia. W tych okolicznościach na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji. Mirella Łent Jolanta Sokołowska Jacek Pruszyński