III FSK 1498/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku N. sp. z o.o. z siedzibą w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej N. sp. z o.o. z siedzibą w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 269/25 w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 7 marca 2025 r. nr 1001-IEW-3.7113.78.2024.16.U71.JH w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić wniosek.

Wyrokiem z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 269/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę N. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 7 marca 2025 r. nr 1001-IEW-3.7113.78.2024.16.U71.JH w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła spółka, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w zakresie oddalającym skargę, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zawarty w skardze kasacyjnej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Na wstępie wskazać należy, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie stał się prawomocny, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia - art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Wniesienie przez stronę skargi kasacyjnej powoduje wstrzymanie uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku (art. 168 § 1, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.). Kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże wskazany przepis dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów, bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a na mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w kompetencję do wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), bądź w toku postępowania o przywrócenie uchybionego terminu (art. 89 p.p.s.a), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca (patrz: postanowienie NSA z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II OSK 2096/25). Powyższe oznacza, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 774/19). Skoro zaskarżony w przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 sierpnia 2025 r. jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku należało odrzucić jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.