III FSK 1492/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 749/22 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r. nr 2201-IEE.711.91.101.2022.BT w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt III FSK 1492/22, w ten sposób, że w punkcie 2) sentencji wyroku w miejsce słów "uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r., nr 2201-IEE.711.91.101.2022.BT w całości" wpisać prawidłowo "uchyla zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r., nr 2201-IEE.711.91.101.2022.BT w całości".

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt III FSK 1492/22, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 września 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 749/22 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r. nr 2201-IEE.711.91.101.2022.BT w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r., nr 2201-IEE.711.91.101.2022.BT w całości, a także zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz A. B., kwotę 677 (słownie: sześćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku omyłkowo wskazano, iż uchyla się "zaskarżoną decyzję", zamiast "zaskarżone postanowienie". Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.