III FSK 1457/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Sz 198/19 w sprawie ze skargi K. sp.k. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2018 r. nr 3201-IOD1.4104.2.2018.5 3201-IOM.4104.31.2018 w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. akt III FSK 1457/21, w ten sposób, że w miejscu błędnie wpisanego podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną tj. K. sp.k. z siedzibą w S. wpisać właściwy podmiot wnoszący skargę kasacyjną tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

Wyrokiem z 13 grudnia 2022 r., sygn. akt III FSK 1457/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 198/19 w sprawie ze skargi K. sp.k. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2018 r., nr 3201-IOD1.4104.2.2018.5 3201-IOM.4104.31.2018 w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie na rzecz K. sp.k. z siedzibą w S. kwotę 450 (słownie: czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W sentencji orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. akt III FSK 1457/21 omyłkowo podano, że skarżącym kasacyjnie jest spółka – K. sp.k. z siedzibą w S., prawidłowo skarżący kasacyjnie to organ podatkowy drugiej instancji - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym w myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skoro więc we wskazanym na wstępie wyroku błędnie wskazano wnoszącego skargę kasacyjną, to należało orzec o sprostowaniu w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.