III FSK 1299/25

Dnia 18 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji I i II instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 583/25 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 grudnia 2024 r., nr 1401-IEW4.4121.20.2024.15.MS w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji obu instancji.

Zaskarżonym wyrokiem z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 583/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 20 grudnia 2024 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżący na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 20 grudnia 2024 r. oraz decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego W. z 25 marca 2024 r. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że ze względu na możliwe, przyszłe postępowanie egzekucyjne, rachunki bankowe mogą podlegać zajęciu przez organ egzekucyjny. Stąd wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi Stronie utrzymanie dochodu. Wtedy bowiem będzie mógł w całości dysponować otrzymywanymi środkami. Podniesiono, że sytuacja majątkowa Strony jest na tyle trudna, że brak wstrzymania wykonania decyzji bez wątpienia spowoduje brak możliwości pokrywania bieżących kosztów utrzymania. Ewentualne skutki, nawet w przypadku uzyskania następczego odszkodowania ze strony Skarbu Państwa, nie pozwolą na przywrócenie aktualnego stanu. Utrzymanie aktualnego stanu rzeczy będzie skutkowało niemożnością zapewnienia nawet podstawowych potrzeb. Skutki dalszego zajęcia egzekucyjnego organu podatkowego byłyby trudne do odwrócenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez prawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. W postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Ocena wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Strona oczekująca uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, powinna przedstawić stosowne dokumenty, których analiza umożliwiłaby sądowi ocenę skutków wykonania określonego aktu w kontekście sytuacji majątkowej Skarżącego. W niniejszej sprawie sformułowany przez Stronę wniosek zawierał jedynie teoretyczne rozważania na temat skutków wykonania decyzji. Skarżący wskazał, że jego sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że brak wstrzymania wykonania decyzji bez wątpienia spowoduje brak możliwości pokrywania bieżących kosztów utrzymania. Ponadto w ocenie Strony próba wyegzekwowania kwoty wynikającej ze zobowiązania może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący nie wskazał na czym konkretnie miałaby polegać ta szkoda ani w czym upatruje jej wystąpienia. Ponadto Skarżący nie przedłożył dokumentów uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym uniemożliwił sądowi ocenę czy na skutek wykonania decyzji powstanie szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.